Η φιλία ως φλόγα

«Τα γενέθλια του δράκου Κυριάκου»«Τα γενέθλια του δράκου Κυριάκου». Η καλή παιδική λογοτεχνία αιχμαλωτίζει και τους ενηλίκους με την απλότητα και την αμεσότητά της

Τυχαίνει συχνά να με καλούν σε βιβλιοπαρουσιάσεις και παρίσταμαι με χαρά, όποτε το επιτρέπουν τα ανετσούμπαλα ωράρια της εφημερίδας. Με προσκάλεσε τις άλλες η καλή φίλη Λένα Βλασταρά να παρακολουθήσω την εκδήλωση για το παιδικό της πόνημα «Τα γενέθλια του δράκου Κυριάκου», έκδοση του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου Captainbook.gr.

Ομολογώ πως από τότε που μεγάλωσαν τα παιδιά μου έχω απαλλαγεί από τα πληκτικά πάρτι των διαμερισμάτων, όπου τα μικρά ξεβιδώνονται τρέχοντας σαν δαιμονισμένα στα δωμάτια κι οι μεγάλοι μαζοχίζονται σε αμήχανες συζητήσεις στο σαλόνι, ώσπου να σβήσει τα κεράκια ο εορτάζων, να γευθούν το γλυκό οι μουσαφίρηδες και να καληνυχτίσουν εξοντωμένοι, δίνοντας ραντεβού εκόντες άκοντες για την επόμενη εσπερίδα.

Υπέθετα ότι έχω γλιτώσει οριστικά από παρόμοια χάπενινγκ, αλλά στη ζωή ποτέ δεν πρέπει να λες ποτέ. Οι δίδυμες θυγατέρες της απέναντι μονοκατοικίας ενθουσιάστηκαν με την ιδέα και κατανοούσα τον λόγο που ο πατέρας τους μού τις εμπιστεύτηκε χωρίς τον παραμικρό δισταγμό. Με τα χίλια ζόρια τον έψησα να ακολουθήσει. Να ‘χω έναν άνθρωπο να βγαίνω για τσιγάρο, σκεφτόμουν. Στην κατάμεστη αίθουσα οι γονείς απολάμβαναν καφέ ή τσάι, βολεμένοι σε αναπαυτικούς καναπέδες και πολυθρόνες, ενώ το βουητό απ’ το συνεχές πηγαινέλα των βλασταριών τους σού ‘παιρνε τ’ αυτιά.

Ράθυμοι αντικρίσαμε τη Ρόνυ Γανιάρη ν’ ανεβαίνει στη σκηνή για να προλογίσει το σύγγραμμα. Βγάλαμε τα πακέτα και τους αναπτήρες έτοιμοι να εξέλθουμε, αλλά μας συνεπήρε η αφήγησή της. Παρουσίαζε την περιπέτεια της έκδοσης σαν ένα γοητευτικό παραμύθι. Καμιά πενηνταριά σπόρια καθισμένα ανακούρκουδα στο πάτωμα κρέμονταν απ’ τα χείλη της, διακόπτοντας πού και πού με έξυπνες ατάκες. Αμέσως μετά η Λένα άρχισε να διαβάζει το βιβλίο και η εικονογράφος Λήδα Βαρβαρούση να του δίνει πνοή ζωγραφίζοντας.

Το χάρισμα του δράκου Κυριάκου ήταν να βγάζει φωτιές απ’ το στόμα όποτε φυσούσε και ξεφυσούσε. Η παρέα διασκέδαζε με τούτη την ιδιαιτερότητα, ωσότου σβήνοντας ενθουσιωδώς το κερί στην τούρτα των πρώτων του γενεθλίων μια τεράστια φλόγα την έκανε κάρβουνο. Κρύφτηκε ντροπιασμένος στο δωμάτιό του, όπου παρέμεινε θλιμμένος καιρό.

Απέφευγε να πηγαίνει στις γιορτές έπειτα από τέτοιο κάζο και φρύαζε στο ενδεχόμενο να οργανώσει δεύτερα γενέθλια. Η φιλενάδα του η Μαριλένα η φώκια τού ‘μαθε τότε να κάνει μακροβούτια. Εκπαιδεύτηκε έτσι, χωρίς να το συνειδητοποιεί, στο να βγάζει τον αέρα απ’ τη μύτη και μπορούσε θαυμάσια να σβήσει όχι ένα, αλλά δύο και περισσότερα κεράκια. Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν οι φίλοι. Η καλή παιδική λογοτεχνία αιχμαλωτίζει και τους ενηλίκους με την απλότητα και την αμεσότητά της. Πόσο καλύτερος θα ήταν, αλήθεια, ο κόσμος μας αν όλοι κρύβαμε μέσα μας έναν Κυριάκο και μια Μαριλένα; Φύγαμε απ’ τους τελευταίους και προπαντός χωρίς να καπνίσουμε.

Συντάκτης: 
efsyn.gr

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s