Archive | Δεκέμβριος 2016

Αποκάλυψη τώρα: Πώς γίνονται στ’αλήθεια τα 5 πιο γνωστά μαγικά κόλπα του κόσμου

post-feature-image
Συχνά ταχυδακτυλουργοί στο τέλος της καριέρας τους αποκαλύπτουν τα κόλπα τους για να βγάλουν χρήματα – και το κάνουν φυσικά ανώνυμα για να μην στοχοποιηθούν απ” τους συναδέλφους τους.

Σπάνια αναγκάζεται κάποιος εν ενεργεία μάγος να αποκαλύψει ένα απ” τα κόλπα του, όπως πχ. έκανε τον Ιούνιο ο διάσημος David Copperfield που χρειάστηκε να εξηγήσει στο δικαστήριο το κόλπο της «εξαφάνισης θεατών», μετά την αγωγή που κατέθεσε εθελοντής που πήρε μέρος στο νούμερο του «13», κατά το οποίο εξαφανίζει 13 από τους θεατές του σόου.

Η αγωγή υπεβλήθη το 2013 από τον Άγγλο σεφ Gavin Cox ο οποίος επιλέχθηκε από τον Copperfield στο ξενοδοχείο και καζίνο MGM στο Λας Βέγκας για να είναι μέρος του τεχνάσματος εξαφάνισης του κοινού. Όπως αποδείχτηκε οι εθελοντές έφευγαν από μια έξοδο της σκηνής, έτρεχαν περιμετρικά του θεάτρου (εκεί έπεσε και χτύπησε ο Cox και γι” αυτό έκανε την αγωγή) και έμπαιναν στην αίθουσα εκπλήσσοντας το κοινό…

 

Πηγή: diaforetiko.gr

/frapedoypoli.blogspot.com

Kαλικάντζαροι: Τα πονηρά δαιμόνια που ανεβαίνουν την παραμονή των Χριστουγέννων στη Γη – Τί αναφέρουν οι λαϊκές παραδόσεις

 
 

Οι καλικάντζαροι είναι δαιμόνια…τα λαϊκότερα και πλουσιότερα σε περιεχόμενο. Σύμφωνα με το «Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας» της Ακαδημίας Αθηνών (έκδ. 2014), οι καλικάντζαροι είναι «δύσμορφα και πονηρά δαιμόνια που ανεβαίνουν την παραμονή των Χριστουγέννων στη Γη από τα έγκατά της, όπου όλο τον χρόνο προσπαθούν να κόψουν το δέντρο που τη στηρίζει και φοβίζουν ή ενοχλούν τους ανθρώπους μέχρι τα Θεοφάνεια». Εξαιρετικός και περιεκτικότατος ορισμός! Να αναφέρουμε ότι το χρονικό διάστημα από την παραμονή των Χριστουγέννων ως τα Θεοφάνεια είναι γνωστό ως Δωδεκαήμερο.

Η «προέλευση» των καλικάντζαρων
Για την «καταγωγή» των καλικάντζαρων υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Κάποιοι θεωρούν ότι είναι απομεινάρια των Καβειρίων Δαιμόνων και των άλλων πλασμάτων της διονυσιακής λατρείας (π.χ. των Σατύρων) ή ακόμα και του θεού Πάνα, ακόμα και τους Κενταύρους. Άλλοι ότι προέρχονται από τις μεταμφιέσεις των Βυζαντινών που συνοδεύονταν από πανηγυρισμούς και γίνονταν στη διάρκεια του Δωδεκαήμερου. Η σχετική γιορτή ονομαζόταν Βοτά και λάμβανε χώρα από τον 5ο ως των 12ο αιώνα περίπου.
Την άποψη αυτή, με την προσθήκη ότι οι μεταμφιεσμένοι αυτοί προκαλούσαν φόβο, ενστερνίζεται ο «πατέρας» της ελληνικής λαογραφίας Νικόλαος Πολίτης και υιοθετεί σε μεγάλο βαθμό ο Φαίδων Κουκουλές.
Ο Γεώργιος Α. Μέγας θεωρεί πιθανή μια άλλη εκδοχή. Ότι οι καλικάντζαροι συσχετίζονται με τους νεκρούς, που, κατά την κοινή πίστη, σε μια ορισμένη εποχή του χρόνου επιστρέφουν για μικρό χρονικό διάστημα στον κόσμο των ζωντανών. Ενισχύει την άποψή του αυτή από τη δοξασία που επικρατούσε στα Φάρασα της Καππαδοκίας για τους μνημοράτους, δηλαδή τους νεκρούς. Πίστευαν οι Φαρασιώτες ότι οι νεκροί γυρίζουν τις νύχτες του Δωδεκαήμερου στους δρόμους και μπαίνουν στα σπίτια από τις καμινάδες, γι’ αυτό έκαιγαν λιβάνι στη φωτιά για να φύγουν. Τους φαντάζονταν σαν μαύρους «Αράπηδες» (δεν είναι ρατσιστική αναφορά, η λέξη έχει ευρεία χρήση στη λαϊκή μας παράδοση!), που φορούν κουρέλια και φεύγουν ξανά στις 8 Ιανουαρίου.
Ανάλογη γερμανική πίστη και έθιμα ευρωπαϊκών λαών υπάρχουν στο βιβλίο του Eugen Fehrle «Feste und Volksbrauche im Jahreslauf europaischer (1955). Ο δε Martin P. Nilsson, στο βιβλίο του «Greek Popular Religion» (1940) αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «Οι λαϊκές συνήθειες σε όλες τις χώρες και τις εποχές είναι σχετικές» (μετάφραση Ι.Θ. Κακριδής).
Οι καλικάντζαροι, κατά τον Ν.Γ. Πολίτη, συνδέονται με τον Βαβουντζικάριο των Βυζαντινών. Η λέξη Βαβουντζικάριος αναφέρεται για πρώτη φορά τον 10ο αιώνα στο λεξικό Σούδα: «εφιάλτης, ο λεγόμενος παρά πολλούς Βαβουντζικάριος». Η αναφορά του Μιχαήλ Ψελλού τον 11ο αιώνα σε παρουσία του Βαβουντζικάριου κατά το Δωδεκαήμερο έδωσε την αφορμή στον Πολίτη να συνδέσει καλικάντζαρους και Βαβουντζικάριο.
Τέλος να αναφέρουμε ότι η επισημότερη και μεγαλύτερη γιορτή των Βυζαντινών ήταν αυτή των Καλανδών, «δαίμονος μεγάλου τήνδε είναι συμβαίνει την εορτήν» έγραφε ο Λιβάνιος, χωρίς όμως να αναφέρει σε ποιον ήταν αφιερωμένη. Η γιορτή λάμβανε χώρα περίπου στο μέσο του Δωδεκαήμερου και παρόλο ότι η Εκκλησία αφόρισε όσους συμμετείχαν σ’ αυτήν (ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδος, Κωνσταντινούπολη 680-681), δεν είχε εκλείψει ως τα τέλη του 12ου αιώνα (Θεόδωρος Βαλσαμών).
 
Η μορφή των καλικάντζαρων και οι τρόποι αντιμετώπισής τους
Οι καλικάντζαροι έχουν διάφορες μορφές με τις οποίες παριστάνονται: «Είναι ψηλοί σαν τους ανθρώπους, όμως μαύροι και άσκημοι και φορούν σιδεροπάπουτσα» ή είναι «μαυριδεροί, με κόκκινα μάτια, τράγινα πόδια, με χέρια σαν της μαϊμούς και με τριχωτό όλο το σώμα» ή «μονόματοι, μονοπόδαροι και πολύ κοντοί: μπαίνουν στα σπίτια από την καπνοδόχο και λερώνουν τη φωτιά, καβαλικεύουν στους ώμους τους διαβάτες, τους πιάνουν στο χορό» κ.λπ. (ΕΓΚ/ΔΕΙΑ «ΠΑΠΥΡΟΣ-ΛΑΡΟΥΣ-ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ έκδ. 2007). Ο αρχηγός των καλικάντζαρων λέγεται μαντρακούκος, ενώ αναφέρονται και… θηλυκοί καλικάντζαροι, οι βερβελούδες!
Ο φόβος για τους καλικάντζαρους οδηγεί τους ανθρώπους σε διάφορους τρόπους αντιμετώπισής τους.
Άλλοι κρεμούν πίσω από την πόρτα του σπιτιού ή μέσα στην καμινάδα ένα κατωσάγονο χοίρου, που έχει αποτρεπτική δύναμη, άλλοι καίνε αλάτι ή παλιά παπούτσια στη φωτιά. Οι κρότοι και η δυσοσμία του καπνού διώχνει τους καλικάντζαρους. Άλλοι τοποθετούν ένα κόσκινο στην είσοδο του σπιτιού. 
Οι… κουτοί καλικάντζαροι από περιέργεια αρχίζουν να μετρούν τις τρύπες. Έτσι περνούν οι ώρες και ξημερώνει, οπότε οι καλικάντζαροι τρέχουν να εξαφανιστούν, καθώς ο χρόνος δράσης τους είναι η νύχτα. Άλλοι προσπαθούν να τους εξευμενίσουν με διάφορες προσφορές (γλυκά, τηγανίτες κ.λπ.).
Το κύριο όμως μέσο για να μείνουν οι καλικάντζαροι μακριά από τα σπίτια είναι η φωτιά, που έχει τη δύναμη να διώχνει τα δαιμόνια. Γι’ αυτό η φωτιά έκαιγε άλλοτε στα σπίτια όλο το Δωδεκαήμερο. Την παραμονή των Χριστουγέννων, κάθε νοικοκύρης τοποθετεί στο τζάκι ένα χοντρό ξύλο από αγκαθωτό δέντρο, αφού πρώτα το ραίνει με ξηρούς καρπούς. Το κούτσουρο αυτό λέγεται Χριστόξυλο ή δωδεκαμερίτης (Γ.Α. Μέγας, «Ελληνικές Γιορτές και Έθιμα της Λαϊκής Λατρείας»).
Σε διάφορα μέρη της Ελλάδας ανάβουν μεγάλες φωτιές στις πλατείες πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών την παραμονή των Χριστουγέννων. Στο Καστανόφυτο της Καστοριάς η φωτιά ανάβεται με κέδρα στην άκρη του χωριού και σε ψηλό μέρος. Στη Σιάτιστα πολλές μέρες πριν τα Χριστούγεννα τα παιδιά μαζεύουν φρύγανα από τα γύρω βουνά και λόφους. Με αυτά το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων ανάβουν φωτιές στις πλατείες. Γύρω από τις φωτιές μαζεύεται κόσμος που τραγουδά τα κάλαντα και χτυπά κουδούνια. Με τους κρότους των κουδουνιών και τις φωτιές κρατούν μακριά τα δαιμόνια. Κάτι ανάλογο γίνεται και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και των Φώτων.
 
Τα ονόματα των καλικάντζαρων σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και οι ετυμόλογίες τους
Ακόμα και η λέξη καλικάντζαρος είναι δυσετυμολόγητη. Πιθανότερες είναι οι εκδοχές η λέξη να προέρχεται από τα: καλός+κάνθαρος ή καλός+(σ)καντζός (=τριχωτός, ζαρωμένος). Η λέξη καλός έχει και στις δύο περιπτώσεις ευφημιστική σημασία. Ο Αδ. Κοραής θεωρεί ότι η λέξη προέρχεται από το καλλικάνθαρος, όπου το πρώτο συνθετικό είναι ευφημιστικό και το κάνθαρος μετέπεσε στον τύπο κάντζαρος. Στην Αττική ονομάζονταν κωλοβελόνηδες, «…διά την ουράν αυτών, απολήγουσαν εις αιχμήν εν είδει βέλους, ως εικονίζεται ενίοτε υπό των αγιογράφων η ουρά του διαβόλου» (Δ. Καμπούρογλους).
Άλλο όνομα σε πολλές περιοχές της χώρας μας είναι «τα παγανά». Από το λατινικό paganus, που αρχικά σήμαινε τον χωρικό και τον αστράτευτο και αργότερα τον ειδωλολάτρη.
Η λέξη λυκοκάντζαρος, που σημαίνει επίσης τον καλικάντζαρο, προέρχεται κατά τον Ν.Γ. Πολίτη από τα λύκος+κάνθαρος. Να σημειώσουμε ότι είναι προφανής εδώ ο συσχετισμός των λυκοκάντζαρων-καλικάντζαρων με τους λυκάνθρωπους.
Στη Μάνη οι καλικάντζαροι λέγονται τσιλικρωτά, από το ρήμα τσιλικρώνω=χαλυβδώνω.
Στην Κύπρο ονομάζονται πλανήταροι.
Στην Ήπειρο λέγονται καλιοντζήδες. Για τη λέξη αυτή υπάρχουν δύο ετυμολογίες. Καλιοντζής<Γαλοντζής, αυτός που κατασκευάζει γαλότσες (γαλόντσας, παλαιότερα) που πιστεύεται ότι αφορά τα παπούτσια που φορούσαν τα δαιμόνια αυτά.
Η άλλη εκδοχή προτείνεται από τον Ν.Γ. Πολίτη και σύμφωνα μ’ αυτή: Καλιοντζής=ναύτης που υπηρετεί σε γαλιόνι (ον), μεγάλο πολεμικό πλοίο.
Στον Πόντο λέγονται χρυσαφεντάδοι (χρυσός+αφέντης, κατ’ ευφημισμόν). Το όνομά τους κακανθρωπίσματα οφείλεται στην κακοποίηση, εκ μέρους τους, των ανθρώπων. 
Στη Σύμη λέγονται Κάηδες, από τη λέξη Κάιν, επειδή σε πολλά μέρη θεωρούνται αδερφοδιώχτες.
Το Συβώτης ή Σιφώτης (Καππαδοκία), παρετυμολογείται από τα Φώτα, οπότε οι καλικάντζαροι εγκαταλείπουν τη Γη. Το Παρωρίτης από το αρχαίο επίθετο πάρωρος (πάρωρα=λίγο πριν το χάραμα).
Τέλος, το Καλλισπούδηδες (Σάμος), κατ’ ευφημισμόν από το καλός+σπουδάζω.
Η πρώτη αναφορά σε καλικάντζαρους γίνεται από τον Χιώτη λόγιο Λέοντα Αλλάτιο (1588-1669).
 
Ανάλογες παραδόσεις σε άλλους ευρωπαϊκούς λαούς
Στη Γερμανία το Δωδεκαήμερο (die Zwolften) πιστεύεται ότι τις χριστουγεννιάτικες νύχτες εξορμούν στις έρημες εκτάσεις οι Wilde Jager (άγριοι κυνηγοί) και πιο πέρα η Wuthendes Heer (λυσσαλέα στρατιά) σκορπά τον τρόμο στους ευκολόπιστους χωρικούς. Τις ίδιες μέρες… αναλαμβάνουν δράση και οι Hexen (κακάσχημες μάγισσες), τα Truten Alben (φαντάσματα) και οι Wilde Weiber (αγριογυναίκες).
Στη Σκανδιναβία τις εορταστικές μέρες εμφανίζονται τα… τρολ (Trolle). Ναι, από τα Trolle των σκανδιναβών προέκυψαν και τα διαδικτυακά (και όχι μόνο!) τρολ!!!
Στη Γαλλία οι loups-garous (λυκάνθρωποι) δρουν στην ύπαιθρο με πρώτο στόχο να πιάσουν και να κατασπαράξουν τα σκυλιά που θα συναντήσουν.
Τέλος, στην Ισλανδία πίστευαν ότι κάθε Χριστούγεννα εννιά Julesveinar κατέβαιναν από τα βουνά για να αρπάξουν παιδιά και να τα οδηγήσουν στις σπηλιές των ξωτικών.
Η επιστροφή των καλικάντζαρων στα εγκάτα της Γης

Οι καλικάντζαροι με τον αγιασμό των σπιτιών τα Θεοφάνεια (ή την παραμονή των Θεοφανείων) έτρεχαν έντρομοι στα έγκατα της Γης, παρακινώντας ο ένας τον άλλο:
«Φεύγετε να φεύγουμε, γιατί ήρθε ο παπάς, με την αγιαστούρα του και με τη βρεχτούρα του».
Στα βάθη της Γης έβρισκαν το δέντρο που τη στηρίζει ολόκληρο και ξεκινούσαν πάλι να το κόβουν ως τα επόμενα Χριστούγεννα…
aporrito-x /grizosgatos.blogspot.gr

To Δεκέμβριο του 1843 ειπώθηκε για πρώτη φορά η πιο όμορφη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»

Χριστούγεννα

Η επιτυχημένη νουβέλα του Καρόλου Ντίκενς με ήρωα τον Εμπενίζερ Σκρουτζ κυκλοφόρησε στα ράφια των βιβλιοπωλείων στις 19 Δεκεμβρίου 1843. Χριστούγεννα 1843, στη Βικτωριανή Αγγλία. Ο Εμπενίζερ Σκρουτζ είναι ένας τσιγκούνης και σπαγκοραμμένος ηλικιωμένος, που δεν αισθάνεται συμπόνια για κανέναν, καθώς στο μυαλό του οι άνθρωποι υπάρχουν μόνο για να του προσφέρουν χρήματα. Απεχθάνεται τα Χριστούγεννα και όλους όσους χαίρονται με τις γιορτές.

Τα πάντα ανατρέπονται όμως στη ζωή του, όταν την παραμονή των Χριστουγέννων, ο Σκρουτζ δέχεται έναν απρόσκλητο επισκέπτη: το φάντασμα του νεκρού συνεργάτη του, Τζέικομπ Μάρλεϊ -ήταν το ίδιο τσιγκούνης και μίζερος με εκείνον- το οποίο θα τον προειδοποιήσει να δει τα πράγματα  ο Σκρουτζ, που τον προειδοποιεί να αλλάξει χαρακτήρα για να μην έχει την ίδια κατάληξη με αυτόν.

Στη συνέχεια, τον επισκέπτονται τα τρία φαντάσματα των Χριστουγέννων του Παρελθόντος, του Παρόντος και του Μέλλοντος και του υποδεικνύουν τα λάθη του, βοηθώντας τον να αγγίξει τη μετάνοια. Μετά την εμπειρία αυτή, ο πρώην εκμεταλλευτής Σκρουτζ γίνεται κυριολεκτικά άλλος άνθρωπος και μετατρέπεται στον μεγαλύτερο ευεργέτη της πόλης του. Εν συντομία, αυτή είναι η πιο διάσημη, πολυαγαπημένη και εορταστική ιστορία των Χριστουγέννων…

Η «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Καρόλου Ντίκενς, που πρωτοδημοσιεύτηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1843, γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία τόσο στην εποχή της, όσο και μεταγενέστερα. Άλλωστε, γνώρισε πολλές μεταφορές στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, το θέατρο και την όπερα, ενώ ο Σκρουτζ Μακ Ντακ, ο πάμπλουτος τσιγκούνης ήρωας του Ουόλτ Ντίσνεϊ, είναι εμπνευσμένος από τον Εμπενίζερ Σκρουτζ.

Η νουβέλα του Βρετανού συγγραφέα αναφέρεται στην ιδεολογική, ηθική και συναισθηματική μεταστροφή του γεροπαράξενου Εμπενίζερ Σκρουτζ μετά την υπερφυσική επίσκεψη που δέχτηκε από τον πεθαμένο συνεταίρο του Τζέικομπ Μάρλεϊ. Τα δύο θέματα, που θίγονται είναι η κοινωνική αδικία και η συνακόλουθη φτώχεια, δύο από τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της βικτωριανής Αγγλίας, που βίωνε εκείνη την περίοδο τον άκρατο καπιταλισμό της Βιομηχανικής Επανάστασης.

Λέγεται ότι ο Ντίκενς έγραψε τη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία», ενώ βρισκόταν και αυτός σε εξαιρετικά άσχημη οικονομική κατάσταση. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να δεθεί συναισθηματικά με τους ήρωες και να πιάνει πολλές φορές τον εαυτό του να κλαίει, αλλά και να γελάει κατά τη διάρκεια της συγγραφής. Ο ίδιος πίστευε σε μία «φιλοσοφία Χριστουγέννων», δηλαδή ότι το πνεύμα των Χριστουγέννων πρέπει να κυριαρχεί όλο τον χρόνο στις σχέσεις των ανθρώπων. Μπορείτε να δείτε όλη την όμορφη ταινία υποτιτλισμένη: youtube [klik]

https://www.youtube.com/watch?v=rn9opYb7d4g

tilestwra.com

Η Nintedo φτιάχνει το πρώτο της πάρκο στα πρότυπα της Disney

Το πρώτο θεματικό πάρκο Super Nintendo World ανοίγει στην Οσάκα της Ιαπωνίας μέχρι το…

2020, με στόχο να είναι έτοιμο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο την ίδια χρονιά.

Το πάρκο θα κατασκευαστεί από την ιαπωνική Nintendo σε συνεργασία με την αμερικανική Universal Studios, η οποία έχει αναπτύξει διάφορα θεματικά πάρκα ανά τον κόσμο, κυρίως με έμφαση σε ήρωες των κινηματογραφικών της ταινιών.

Πρόκειται για μια επένδυση 400 εκατ. ευρώ.

Με αφορμή αυτή τη συνεργασία, οι ήρωες της Nintendo «βρεθούν» και σε άλλα θεματικά πάρκα της Universal στο Ορλάντο, τη Φλόριντα και την Καλιφόρνια.

Παρόμοιες επενδύσεις σχεδιάζουν κι άλλες εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών, όπως η Ubisoft (Assassin’s Creed, Tom Clancy), η οποία επίσης έχει ανακοινώσει την ανάπτυξη ενός νέου πάρκου 10.000 τ.μ. στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας.

Πηγή

planet-greece.blogspot.com/

neanews.gr

«Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι»: Το υπέροχο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά που θα σας φέρει πιο κοντά στη μαγεία των Χριστουγέννων

«Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι»: Το υπέροχο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά που θα σας φέρει πιο κοντά στη μαγεία των Χριστουγέννων

Ο Τρωκτικούλης ο ποντικούλης ονειρεύεται να αγγίξει ένα αστεράκι, αλλά παρ’ όλες τις προσπάθειές του δεν τα καταφέρνει.

"Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι": Το υπέροχο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά που θα σας φέρει πιο κοντά στη μαγεία των Χριστουγέννων

Ώσπου ένα χριστουγεννιάτικο βράδυ, καθώς βγαίνει από την ποντικότρυπά του, βλέπει στη μέση του σαλονιού ένα στολισμένο έλατο και στην κορυφή του έλατου ένα ασημένιο αστεράκι.

“Ποτέ δε θα καταφέρεις να αγγίξεις ένα αστέρι. Είναι πολύ ψηλά”, του μεταφέρει σε γλυκείς τόνους ο παππούς του.

"Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι": Το υπέροχο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά που θα σας φέρει πιο κοντά στη μαγεία των Χριστουγέννων

Εκείνο δεν πτοείται. Προσπαθεί ξανά και ξανά ώσπου το αστέρι έρχεται…στο σαλόνι του σπιτιού τους! Ναι! Είναι στην κορυφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου.

Μια εξαιρετική ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά σε ένα υπέροχο βίντεο, με απολαυστική μουσική, δοσμένη με φαντασία και τρυφερότητα. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι το πρώτο ελληνικό παραµύθι που έγινε τρισδιάστατο κινούμενο σχέδιο (ΕΡΤ-Time Lapse Pictures).

Καθίστε αναπαυτικά  κοντά στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο και απολαύστε το:

:

 

Π

Πηγή: dinfo.grTο διαβάσαμε εδώ

://newsone.gr/

Η γέννηση, τα πρώτα βήματα και η λαμπρή ιστορία του χριστουγεννιάτικου δέντρου

 

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει γερμανική προέλευση και χρονολογείται από την εποχή του Αγίου Βονιφάτιου, άγγλου ιεραπόστολου που βρέθηκε στην χώρα τον 8ο αιώνα. Ο Άγιος αντικατέστησε στις θυσίες στον θεό Όντιν των Νορβηγών με ένα ψηλό δέντρο αφιερωμένο στον Ιησού.

 
Ο μύθος θέλει τον Άγιο Βονιφάτιο να βρίσκεται μπροστά στο θέαμα παγανιστών έτοιμων να θυσιάσουν ένα αγόρι κοντά σε μια βελανιδιά. Με ένα χτύπημα του τσεκουριού που είχε μαζί του έκοψε το δέντρο και σταμάτησε την θυσία. Ένα μικρό έλατο βγήκε στην θέση της κομμένης βελανιδιάς και είπε στους παγανιστές πως ήταν το δέντρο της ζωής και έστεκε εκεί για τον Ιησού. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η παράδοση!
Μεσαίωνας
Ξεκίνησε να κυκλοφορεί ο μύθος πως όταν ο Ιησούς γεννήθηκε, το καταχείμωνο, όλα τα δέντρα στον κόσμο αποτίναξαν τον πάγο και το χιόνι που τα είχε καλύψει και έβγαλαν νέα πράσινα φύλλα. Η εκκλησία στον Μεσαίωνα διακοσμούσε έλατα – γνωστά ως τα δέντρα του Παραδείσου – με μήλα, την παραμονή των Χριστουγέννων και τα ονόμαζε «Αδάμ και Εύα».
TREE
(Wikipedia)
Αναγέννηση
Υπάρχουν στοιχεία πως δέντρα χρησιμοποιούνταν ως σύμβολα των Χριστιανών στην πρωτεύουσα της Λετονίας, Ρίγα, το 1510. Η ιστορία θέλει άντρες που φορούσαν μαύρα καπέλα να καίνε σε ειδική τελετή το δέντρο μπροστά στο House of Blackheads (κτήριο της χώρας). Ο Μαρτίνος Λούθηρος είναι κατά πολλούς ο πρώτος που άναψε κεριά πάνω στο δέντρο στα μέσα του 16ου αιώνα στο Wittenberg, της Γερμανίας. Συχνά έγραφε για την περίοδο προ Χριστουγέννων, αλλά και την ίδια την γιορτή.
Χειρόγραφο του 1605 από έμπορο που βρισκόταν στο Στρασβούργο γράφει πως οι κάτοικοι τα Χριστούγεννα έστηναν έλατα και «κρεμούσαν πολύχρωμα χάρτινα τριαντάφυλλα, μήλα, γκοφρέτες και ζάχαρη».
tree1
(Wikipedia)
Αγγλία
Η πρώτη εμφάνιση δέντρου στην Αγγλία έγινε την περίοδο της βασίλισσας Σάρλοτ, της γερμανίδας συζύγου του Γεώργιου του τρίτου. Το δέντρο στήθηκε για ένα πάρτι το 1800 για τα παιδιά της βασιλικής οικογένειας. Ο βιογράφος της βασίλισσας είχε γράψει χαρακτηριστικά:
«Στην μέση του δωματίου έστεκε ένα δέντρο, από τα κλαδιά του οποίου κρέμονταν γλυκίσματα, αμύγδαλα, σταφίδες, φρούτα και παιχνίδια, εξαιρετικά τακτοποιημένα και έλαμπε ολόκληρο από μικρά κεριά. Αφού οι προσκεκλημένοι θαύμασαν το δέντρο, κάθε παιδί πήρε μέρος των γλυκών και ένα δώρο και επέστρεψαν σπίτι με μεγάλη χαρά».
 
Γερμανία
Αμέσως μετά τον γάμο του πρίγκιπα Αλβέρτου της Γερμανίας με την βασίλισσα Βικτώρια, το δέντρο πήρε μεγαλύτερη αξία. Το 1841 ξεκίνησε να στολίζει δέντρο στο Κάστρο Γουίντσορ. Το 1848 εικόνα του ζεύγους με τα παιδιά τους εκδόθηκε στο «Illustrated London News». Το διακοσμημένο δέντρο που αποτυπωνόταν στην φωτογραφία τους, σύντομα κέρδισε φανατικούς οπαδούς. Ο Κάρολος Ντίκενς αναφερόταν στο δέντρο ως «το νέο γερμανικό παιχνίδι». Γερμανοί μετανάστες μετέφεραν το έθιμο και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
winsdor
(Wikipedia)
Αμερική
Πολλοί καυχιούνται ότι στόλισαν το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο στην χώρα. Μια ενδιαφέρουσα ιστορία μιλά για στρατιώτες που πολεμούσαν για τον Γεώργιο τον τρίτο στην Αμερικανική Επανάσταση. Συγκεντρώθηκαν γύρω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Νιού Τζέρσι και άφησαν αφύλαχτες τις θέσεις τους. Οι άντρες του Τζορτζ Γουάσινγκτον ήταν πεινασμένοι και κουρασμένοι, αλλά σχεδίασαν επίθεση με την γνώση πως οι αντίπαλοι θα γιόρταζαν και δεν θα μπορούσαν να προστατευτούν.
Τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την ανακάλυψη του ηλεκτρικού. ΤΟ 1895 ο πρόεδρος Γκρόβερ Κλίβελαντ στόλισε δέντρο στον Λευκό Οίκο χρησιμοποιώντας λαμπάκια. Η ιδέα του έκλεψε τις καρδιές και κρατεί μέχρι σήμερα.
 Πηγή: Wikipedia

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΟΥΣΙΚΟΚΙΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ

Για μικρά και μεγάλα παιδάκια ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΟΥΣΙΚΟΚΙΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ
«Η ΜΙΝΕΤΤΑ των Ξωτικών»
Κάτι δραστήριες καλικαντζαρίνες κι ένα τσούρμο πιτσιρίκια
που, μ’ έναν τρόπο μαγικό, μεταμορφώνονται
σε σκανταλιάρικα ξωτικά, ξεσηκώνουν τη ΜΙΝΕΤΤΑ.
Με μουσικές, τραγούδια και μπόλικο παιχνίδι στήνουν
ένα εργαστήρι χριστουγεννιάτικης φαντασίας.
Με κουδούνια, τρίγωνα, τύμπανα και αυτοσχέδιους ήχους,
τα παιδιά συμμετέχουν ενεργά και ελεύθερα, στο μουσικό παιχνίδι που οι μουσικοπαιδαγωγοί τα κατευθύνουν,
βάζοντας το καθένα τη δική του προσωπικότητα
στη δημιουργία του.
Με χριστουγεννιάτικες ιστορίες ξωτικών που κάνουν
παιχνιδιάρικες σκανταλιές και δίνουν στη φαντασία φτερά,
τα παιδιά φτιάχνουν τις δικές τους ιστορίες και γίνονται κομμάτι
μιας μεγάλης και μοναδικής χριστουγεννιάτικης έμπνευσης.
Με τρίγωνα, κάλαντα, πολύ κέφι και συνεργασία,
δημιουργούν μια ξωτική παρέα, που στο τέλος ξεφαντώνει με
μια ξέφρενη χριστουγεννιάτικη παρέλαση.

Μαρία Σαπλαούρα, Ελένη Ζιαζοπούλου:
Μουσικοπαιδαγωγοί με το σύστημα Orff
Οργάνωση Επιμέλεια Προσαρμογή: Κατερίνα Πρωτοσυγγελίδου

Θέσεις περιορισμένες Email για κρατήσεις θέσεων: paidosynantiseis@minetta.gr

ΠαιδοΣυναντήσεις στη ΜΙΝΕΤΤΑ (ταυτότητα-γενικές πληροφορίες: κοινωνικοποίηση και ενεργή πρωτοβουλία, κριτική σκέψη,
παρέμβαση και μάθηση μέσα από την
απαραίτητη ψυχαγωγία των παιδιών μας.)
Για παιδάκια 3 έως 11 ετών και έως 111 ετών
Ώρα 12:00 το μεσημέρι
Ελεύθερη συμμετοχή απαραίτητη κράτηση θέσης
Στο χώρο: ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ ΜΙΝΕΤΤΑ
Στη Νέα Σμύρνη (Λ. Συγγρού 193-195 & Χ. Σμύρνης 2)
Email για κρατήσεις θέσεων: paidosynantiseis@minetta.gr

ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016
Ώρα 12:00 το μεσημέρι