Archive | Ιουνίου 2017

Να μπεις  στην θάλασσα μετά το φαγητό? Δείτε ποια είναι η αλήθεια

 

Εδώ και δεκαετίες έχει παγιωθεί στην συνείδηση των γονέων ότι από την στιγμή που θα δώσουν το παιδί τους κάτι να φάει στην παραλία, πρέπει να περάσει τουλάχιστον 1 ώρα (πολλοί γονείς κρατούν τα παιδιά ακόμα και 3 ώρες) προτού το αφήσουν να μπει στην θάλασσα.

Ισχύει, λοιπόν, κάτι τέτοιο? Είναι επικίνδυνο για το παιδί να μπει στην θάλασσα αμέσως αφότου έχει φάει;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ, δεν είναι επικίνδυνο! Το κολύμπι αμέσως μετά το φαγητό δεν είναι επικίνδυνο, αλλά θα μπορούσε να οδηγήσει σε κράμπες στο στομάχι.

 

Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι το κολύμπι με γεμάτο στομάχι μπορεί να οδηγήσει σε πνιγμό. Μάλιστα, είναι διαδεδομένη και η άποψη ότι η άνωση του θαλασσινού νερού “σπρώχνει” με κάποιον τρόπο την τροφή στο στομάχι προς τα πάνω και προκαλεί πνιγμό. Αλλά δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη που να υποστηρίζει μια τέτοια πιθανότητα.

Μετά το φαγητό, το σώμα κατευθύνει το αίμα στο στομάχι για να βοηθήσει στην πέψη, οπότε είναι πιθανό (αν και σπάνιο) ότι το κολύμπι με γεμάτο στομάχι θα προκαλέσει κράμπες. Αλλά σε αντίθεση με το τι πιστεύουν οι περισσότεροι, μια κράμπα στο στομάχι δεν κάνει τους ανθρώπους να πνίγονται!

Ο Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός συνιστά τη χρήση κοινής λογικής, όσον αφορά το κολύμπι μετά το φαγητό. Είναι σώφρον να περιμένετε μέχρι το παιδί σας να νιώθει άνετα και να “έχει κατέβει” καλά το φαγητό στο στομάχι του, προτού το αφήσετε να μπει και πάλι στο νερό. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κρατάτε με το ζόρι στην ξαπλώστρα δίπλα σας για 1 και 2 ώρες!

Η συμμετοχή σε έντονη δραστηριότητα αμέσως μετά το φαγητό μπορεί να οδηγήσει σε κράμπες, ναυτία και έμετο. Και αν το παιδί είναι ήδη κουρασμένο μετά το φαγητό, τότε δεν θα έβλαπτε να το κρατήσετε δίπλα σας για λίγο και να του εξηγήσετε ότι πρώτα πρέπει να ξεκουραστεί, προτού συνεχίσει το παιχνίδι στο νερό.

http://www.babycenter.comwww.iatropedia.gr

ΑΠΊΣΤΕΥΤΑ ΤΕΜΠΈΛΕΣ ΓΆΤΕΣ ΣΕ ΣΤΙΓΜΈΣ ΑΠΌΛΥΤΗΣ ΧΑΛΆΡΩΣΗΣ

 Οι γάτες είναι γνωστές όχι μόνο γιατί είναι ιδιαίτερα οξύθυμες, αλλά και γιατί έχουν την ικανότητα να χαλαρώνουν – και μιλάμε για την απόλυτη χαλάρωση. Η ΖΩΉ ΕΊΝΑΙ ΣΎΝΤΟΜΗ. ΖΉΣΕ ΤΗΝ!

TΟ ΤΈΛΕΙΟ ΣΗΜΕΊΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΆΝΕΙΣ ΑΧΤΊΝΕΣ!

 

ΣΑΣ ΤΑ ‘ΛΕΓΑ ΌΤΙ ΈΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΓΟΡΆΖΑΜΕ ΚΑΙ ΔΕΎΤΕΡΟ ΚΑΡΠΟΎΖΙ!

ΞΥΠΝΉΣΤΕ ΜΕ ΤΈΛΗ ΣΕΠΤΈΜΒΡΗ.

ΈΙ ΕΣΎ…ΜΟΥ ΦΈΡΝΕΙΣ ΜΙΑ ΜΠΎΡΑ;

ΤΟ ΝΈΟ ΜΟΥ ΜΑΝΙΚΙΟΎΡ ΕΊΝΑΙ ΑΠΛΆ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΌ!

© wordpress.com

buhamster.com/

Παιδί και έκθεση στον ήλιο: Οι κανόνες ασφάλειας ανά ηλικία

Παιδί και έκθεση στον ήλιο: Οι κανόνες ασφάλειας ανά ηλικία

 

Τα παιδιά θα πρέπει να μην πάθουν κανένα έγκαυμα από τον ήλιο σε οποιαδήποτε ηλικία, δεδομένου μάλιστα ότι υπάρχει μια σειρά από πολύ αποτελεσματικές μεθόδους προστασίας από τον ήλιο που μπορούν να εφαρμόζουν οι γονείς.

Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί σχετικά με την έκθεση των παιδιών τους στον ήλιο. Πολλοί γονείς δεν γνωρίζουν τους καλύτερους τρόπους για να προστατεύσουν τα μικρά παιδιά τους από τον ήλιο.

Παρακάτω, ακολουθούν οι συστάσεις του αμερικανικού Ιδρύματος Καρκίνου για τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά.

 

Βρέφη 0-6 μηνών: Τα βρέφη κάτω των 6 μηνών θα πρέπει να μένουν μακριά από τον ήλιο. Το δέρμα τους είναι πολύ ευαίσθητο για τα αντηλιακά. Το δέρμα ενός βρέφους διαθέτει λίγη μελανίνη, την χρωστική ουσία που δίνει χρώμα στο δέρμα, τα μαλλιά και τα μάτια και παρέχει κάποια προστασία στον ήλιο. Ως εκ τούτου, τα μωρά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις επιβλαβείς επιπτώσεις του ήλιου.

— Ακόμα και στο αυτοκίνητο πρέπει να βάλετε σκίαστρα στα παράθυρα, ώστε ο ήλιος να μην χτυπάει απευθείας το μωρό στο καθισματάκι του. Ακόμα καλύτερα, αν είναι εφικτό, βάλτε παράθυρα με ειδικό φίλτρο σκίασης και προστασίας από την ακτινοβολία UV (υπάρχουν τύποι που φτάνουν και το 100% προστασίας έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας χωρίς μείωση ορατότητας).

— Κάντε την βόλτα με το μωρό σας νωρίς το πρωί, πριν από τις 10:00, ή αργά το απόγευμα, μετά τις 17:00, και να έχετε το παιδί σε καρότσι με έναν προστατευτικό κάλυμμα.

— Να ντύνετε το μωρό σας με ελαφριά ρούχα που καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια.

— Επιλέξτε ένα πλατύγυρο καπέλο, που προστατεύει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα αυτιά του μωρού. Ένα μωρό που φοράει ένα καπέλο κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών θα συνηθίσουν να το φοράει γενικότερα χωρίς να διαμαρτύρεται.

Μωρά 6-12 μηνών: Από αυτή την ηλικία και μετά είναι πλέον ασφαλές να χρησιμοποιείτε αντηλιακό στο μωρό σας. Επιλέξτε αντηλιακό ευρέος φάσματος με δείκτη προστασίας προστασίας τουλάχιστον SPF 15 σε περιοχές του δέρματος που μένουν ακάλυπτες, όπως τα χέρια του μωρού. Πολλές εταιρείες διαθέτουν και αντηλιακά “χωρίς δάκρυα” για να μην ενοχλούν το μωρό στα μάτια.

— Εάν χρησιμοποιείτε ένα αντηλιακό σπρέι, μην το βάζετε άμεσα στο πρόσωπο του μωρού. Βάλτε πρώτα στο χέρι σας και με αυτό απλώστε το αντηλιακό στο πρόσωπο του παιδιού.

— Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να θυμάστε να βάζετε στο παιδί αντηλιακό 30 λεπτά προτού βγείτε έξω και να ξαναβάζετε το πολύ κάθε δύο ώρες, ή μετά από κολύμπι, ή αν έχει ιδρώσει πολύ.

Νήπια/Προσχολική Ηλικία: Η προστασία των νηπίων από τον ήλιο απαιτεί λίγο περισσότερη σκέψη και προσπάθεια. Είναι σημαντικό να εκπαιδεύσετε το παιδί για να προσέχει και μόνο του.

— Ψάξτε για αντηλιακά ευρέως φάσματος με δείκτη προστασίας τουλάχιστον SPF 15. Εκείνα που είναι ανθεκτικό στο νερό και σε μορφή σπρέι είναι μια καλή επιλογή για τα μικρά παιδιά που δεν κάθονται συνήθως ήσυχα για να τους βάλετε αντηλιακό, αλλά μην τα ψεκάζετε ποτέ απευθείας στο πρόσωπο.

— Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας έχει μάθει να κάθεται στην σκιά 10 π.μ. και 4 μ.μ.. Ελέγξτε την εξωτερική περιοχή όπου το παιδί σας παίζει για να βεβαιωθείτε ότι υπάρχει επαρκής σκιά.

— Βεβαιωθείτε ότι τα νήπια καλύπτονται από τα ρούχα τους. Ρούχα βαμβακερά με μακριά μανίκια είναι δροσερά και άνετα, ενώ, επίσης, ιδιαίτερα προστατευτικά.

— Μην ξεχνάτε τα καπέλα και τα γυαλιά ηλίου. Επιλέξτε ένα καπέλο με πλατύ γείσο, που προστατεύει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα αυτιά του παιδιού.

ΠΗΓΗ: www.iatropedia.gr , www.skincancer.org/  

.newsitamea.gr

Disney Illustrator Imagines A Life With A Pet Octopus, And It’s Just Too Adorable

 (10+ Pics)

By day, Brian Kesinger is a story artist at Walt Disney Animation Studios and by night he’s an author and illustrator of Walking Your Octopus. Kesinger masterfully blends the Disney world with the steampunk universe and imagines exciting adventures of a very unlikely friendship.

The main characters of these wonderful adventures are Victoria and her per octopus, Otto. «Everyone can relate to having a pet,» Kesinger says. «What I wanted to do with Otto and Victoria is to ask the question ‘What if your pet was an octopus?’ As soon as you do that you start to raise humorous scenarios like how hard would it be to housebreak an octopus when they’re inking everywhere.»

From a relaxing tea party on a boat to lighting the candles for the evening, Victoria does everything with her domesticated cephalopod. Scroll down to enjoy Brian’s stories and don’t forget to vote for your favorite ones!

 

 

#1

Otto And Victoria

 
 

Love at first sight 😀

#2

Otto And Victoria

 

Okay I think I need a pet octopus

#3

Otto And Victoria

 
 

It’d be easier just to let him stain the rest black and call it a day.

#4

Otto And Victoria

 

Doctor Octopus – A merger of Spiderman and Doctor Who…?

#5

Otto And Victoria

 

These are giving me a sort of Victorian steampunk vibe. Cool!

#6

Otto And Victoria

 

I knew it! Octopi are aliens and the builders of Atlantis!

#7

Otto And Victoria

 

Reminds me of a Steampunk Anna from Frozen

#8

Otto And Victoria

 

These remind me so much of Alice in Wonderland!

#9

Otto And Victoria

 

Adorable! ❤ I love these!

#10

Otto And Victoria

 

ice bucket challenge?

.boredpanda.com

ΜΟΝΑΧΟΠΑΙΔΙ. ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΚΑΛΑ

μοναχοπαίδι

Μετά από ατελείωτες δεκαετίες που το baby boom στην Ελλάδα άνθιζε, με τις οικογένειες να κάνουν δύο και τρία παιδιά, τα χρόνια της κρίσης ανέδειξαν την ανάγκη για ένα και μόνο παιδί. Η οικογένεια με μοναχοπαίδι στην εποχή μας τείνει να απενοχοποιηθεί. Αρκετοί πλέον θα σκεφτούν προτού σε ρωτήσουν γιατί δεν μεγαλώνεις την οικογένειά σου κατά ένα ακόμα μέλος. Ίσως επειδή γνωρίζουν πως δεν αποκλείεται σε λίγους μήνες να μην μπορείς να καλύψεις τις απαραίτητες υποχρεώσεις, πόσο μάλλον να θρέψεις ένα ακόμα στόμα. Αλλά και οι γονείς αντίστοιχα αισθάνονται όλο και πιο σίγουροι για την επιλογή τους και μπορούν πλέον να απαντήσουν ευκολότερα σε όποιον τους κάνει νύξη για ένα ακόμη παιδί. Ίσως μάλιστα να λιγοστεύουν και αυτοί που αισθάνονται τύψεις για το ότι δεν “χάρισαν” ένα αδελφάκι στο μοναχοπαίδι τους.

Όσο για τα παιδιά? Αυτά μάλλον απολαμβάνουν την πρωτοκαθεδρία τους. Και όχι μόνο τώρα στην κρίση, αλλά ανέκαθεν. Είναι οι απόλυτοι άρχοντες της οικογένειας, αυτά στα οποία στρέφεται όλη η προσοχή, αποκλειστικά και επίμονα. Τώρα θα μου πείτε – και εύλογα – ότι αυτό είναι και καλό και κακό, αλλά έχω την εντύπωση πως τελικά ό,τι κι αν συμβεί, τα μοναχοπαίδια βρίσκουν ευκολότερα τον τρόπο να  αναστρέψουν το τυχόν άσχημο κλίμα.

Το δωμάτιο; Όλο δικό τους. Μην σας πω και ολόκληρο το σπίτι. Έτοιμο για καταστροφή, ανόρθωση, επανασυναρμολόγηση και ξανά… καταστροφή από την αρχή. Και το κυριότερο; Μάλλον κανείς δεν θα τολμήσει να τους πει – εύκολα – το παραμικρό. Το αρνητικό, βέβαια, είναι ότι θα πρέπει να το μαζέψουν μόνα τους μετά. Είπαμε, είναι μόνα τους και στο γκρέμισμα αλλά και μετά στο χτίσιμο, όταν θα πρέπει να αποδείξουν στη μαμά ότι όσο ωραία κατέστρεψαν, τόσο ωραιότερα θα πρέπει να μαζέψουν τον χαμό που δημιούργησαν.

Τα παιχνίδια; Όλα δικά τους. Οι συγγενείς και οι φίλοι δεν έχουν κανένα δίλημμα σε ποιον θα επιλέξουν να πάρουν το παιχνίδι, αν τα χρήματά τους φτάνουν μόνο για ένα. Κάθε επίσκεψη στο κατάστημα παιχνιδιών ισοδυναμεί με άδειασμα ραφιών. Θυμάμαι σαν όνειρο το δωμάτιο μιας φίλης μου που ήταν μοναχοπαίδι, ήταν το dream room μου: Παιχνίδια παντού, κούκλες, παζλ, όλα σε απίστευτη ποσότητα, να μην θέλεις να φύγεις από εκεί. Ίσως βέβαια αυτή η συσσώρευση υλικών αγαθών να αντικατόπτριζε και την ενοχή των γονιών, επειδή δεν κατάφεραν να της δώσουν έναν… συνέταιρο στο παιχνίδι. Γεγονός όμως παραμένει ότι όλα τα παιχνίδια ήταν εκεί για εκείνη, χωρίς να χρειάζεται να μαλλιοτραβηχτεί με το αδελφάκι της για να τα πάρει και είχαν συνθέσει ένα μοναδικό σκηνικό, σχεδόν βγαλμένο από παραμύθι.

Οι γονείς; Διαθέσιμοι να ικανοποιήσουν κάθε επιθυμία τους 24 ώρες το 24ωρο. “Μαμά, νερό!”, “έλα να παίξουμε!”, “μπαμπά, πάμε βόλτα!”. Εκείνοι λειτουργούν συνήθως ως “Yes man”, αλλά μερικές φορές αναθεματίζοντας την ώρα και τη στιγμή που δεν έκαναν άλλο ένα παιδί το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο και ως παρέα στο μοναχογιό ή τη μοναχοκόρη τους. Κι αν κάποιες φορές βρίσκονται στο μεταίχμιο να τα κακομάθουν, η πραγματικότητα τους προσγειώνει ανώμαλα: Το ένα δεν είναι ίσον κανένα. Είναι μια προσωπικότητα που εξαρτάται από τους γονείς, στο χέρι των οποίων είναι να τη διαμορφώσουν όσο καλύτερα μπορούν.

Στο σχολείο; Αφού οι δάσκαλοι ξεπεράσουν τον αρχικό τους δισταγμό για το πώς θα πρέπει να τους συμπεριφερθούν, τους αφοσιώνονται. Επιπλέον, στην αρχή του σχολικού του βίου ο “άρχοντας” του σπιτιού έχει πάνω του όλη την οικογένεια για να το καθοδηγήσει στα πρώτα του βήματα στη γνώση. Διπλοβάρδιες δουλεύουν η μαμά, ο μπαμπάς ακόμα και οι παππούδες για να του μάθουν τον σωστό τρόπο μελέτης. Ευτυχώς δηλαδή που τις περισσότερες φορές οι προσπάθειές τους αποδίδουν καρπούς. Τα μοναχοπαίδια γίνονται σχεδόν πάντα καλοί μαθητές, σαν να κάνουν σκοπό της ζωής τους – ελλείψει και κάποιου άλλου που μπορεί να το κάνει βεβαίως – να ικανοποιήσουν τους γονείς τους, ιδιαίτερα σε αυτόν τον τομέα.

Στη μόρφωση; Σχεδόν κάθε Κυριακή στο θέατρο, στο μουσείο, στην όποια δραστηριότητα. Τα μοναχοπαίδια είναι ευέλικτα, βλέπετε, και πηγαίνουν παντού χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία. Ρουφούν σαν σφουγγάρι όσα βλέπουν και στη συνέχεια εξαντλούν στις ερωτήσεις τους γονείς τους που είναι εκεί για να ικανοποιήσουν κάθε τους απορία. Γιατί αν δεν το κάνουν στο μοναχοπαίδι τους, τότε σε ποιον;

Οι φίλοι; Με έναν μαγικό τρόπο από τη στιγμή που τα μοναχοπαίδια αρχίζουν να δημιουργούν τις πρώτες τους φιλίες, οι φίλοι γίνονται κάτι σαν αδελφοί, αυτοί που δεν είχαν και θα έχουν ποτέ. Είναι εκεί για να μοιραστούν μαζί τους όλα τα μυστικά, όλες τις αγωνίες, τα κρυφά και φανερά τους όνειρα. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, αλλά όλα τα μοναχοπαίδια που γνωρίζω έχουν γύρω τους πάντα πολύ κόσμο, πολλούς φίλους, σαν τις βασίλισσες μέλισσες που γύρω τους “ζουζουνίζουν” όλα τα άλλα μελισσάκια. Σαν να τους “χρωστά” κατά κάποιον τρόπο η ζωή και ό,τι δεν τους έδωσε μέσα στο σπίτι τους, τους το δίνει έξω από αυτό και μάλιστα σε πολλαπλάσιο βαθμό. Αυτοί, δε, οι φίλοι γίνονται συνήθως φίλοι από καρδιάς, αυτοί που θα είναι εκεί στα εύκολα και στα δύσκολα.

Είναι ιδιαίτερο να είσαι μοναχοπαίδι, δύσκολο αλλά και μαγικό να στηρίζεις τη ζωή σου αποκλειστικά στις δικές σου αναμνήσεις, να δημιουργείς από μικρός το δικό σου παραμύθι, στο οποίο η μαμά και ο μπαμπάς σε έχουν τον μοναδικό πρίγκιπα ή πριγκίπισσα.

Δύσκολο να κοιμάσαι μόνος σου τα βράδια, χωρίς να ξέρεις ότι στο διπλανό κρεβάτι βρίσκεται ακόμα ένα άτομο που θα μοιράζεται τον ίδιο φόβο για το σκοτάδι και θα γίνει ο απόλυτος σύμμαχος για να τον νικήσετε μαζί. ‘Όμως ξέρεις ότι στο διπλανό δωμάτιο βρίσκονται εκείνοι που θα σε βοηθήσουν να διώξεις τον φόβο μια για πάντα.

Γι’ αυτό σας λέω. Καθόλου τύψεις λοιπόν που η οικογένειά μου είναι τριμελής. Τα μοναχοπαίδια ξέρουν τελικά να το γλεντάνε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον, γιατί στο δικό τους κόσμο, που έχουν φτιάξει από μικρά, “άρχοντες” είναι μόνο αυτά. Κι αν καμιά φορά τους λείπει η παρέα, αν περάσει από το μυαλό τους πώς θα ήταν αν είχαν ακόμα κάποιον μαζί τους για να μοιραστούν την καθημερινότητά τους, είναι πάντα ανοικτή για αυτά η αγκαλιά του μπαμπά και της μαμάς, ολόκληρη και άδεια για να χωρέσει κάθε χαρά, αλλά και κάθε αγωνία.

by Μαρίτα Κωνσταντίνου/ talcmag.gr

ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΑ SUMMER CAMPS ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

paidiki-kolimvisi

Ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του δήμου Αθηναίων προκειμένου να ανταποκριθεί στις ανάγκες θερινών αθλητικών και πολιτιστικών προγραμμάτων για παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών, θα πραγματοποιήσει Summer Camp στα Αθλητικά Κέντρα Ρουφ, Γουδή και Γκράβας από 19 Ιουνίου έως 28 Ιουλίου και για τρεις περιόδους διάρκειας 15 ημερών.

Στόχος των θερινών camp είναι να κατανοήσουν τα παιδιά, μέσα από την ενασχόληση τους με αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες,  τις αξίες του αθλητισμού και τις βασικές αρχές των αθλημάτων, να περάσουν εποικοδομητικά τον ελεύθερο χρόνο τους διευρύνοντας τις γνώσεις τους γύρω από τον πολιτισμό και τις τέχνες και πάνω απ’ όλα να διασκεδάσουν.

Α’ περίοδος: 19 -30/06
Β’ περίοδος: 3 – 14/07
Γ’ περίοδος: 17 – 28/07

Τα αθλήματα τα οποία θα συμμετέχουν τα παιδιά ανά κέντρο είναι:

Α.Κ. ΓΟΥΔΗ:

Κολύμβηση
Μπάσκετ
Τένις
Πολεμικές τέχνες (αυτοάμυνα)
Ποδόσφαιρο
Βόλεϊ
Παραδοσιακοί χοροί
Δημιουργική απασχόληση

Α.Κ. ΡΟΥΦ:

Καλαθοσφαίριση
Τένις
Πολεμικές τέχνες (αυτοάμυνα)
Ποδόσφαιρο
Βόλεϊ
Στίβος
Παραδοσιακοί χοροί
Δημιουργική απασχόληση

Α.Κ. ΓΚΡΑΒΑΣ:

Στίβος
Κολύμβηση
Ποδόσφαιρο
Βόλεϊ
Μπάσκετ
Παραδοσιακοί χοροί
Δημιουργική απασχόληση.

Η προσέλευση των παιδιών. με την παρουσία κηδεμόνα, θα πραγματοποιείται από τις 07.30 έως και τις 08.00 και η αναχώρηση από τις 14.00 έως και τις 16.15 .

Κάθε Αθλητικό Κέντρο θα υποδεχτεί 230 παιδιά ανά περίοδο, ενώ κάθε παιδί μπορεί να συμμετέχει σε όσες περιόδους, ανά αθλητικό κέντρο, επιθυμεί.

 

Εγγραφές

Οι εγγραφές θα ανοίξουν σταδιακά για κάθε περίοδο ανά αθλητικό κέντρο και θα υποβάλλονται ΜΟΝΟ ηλεκτρονικά στο www.opanda.gr

Συγκεκριμένα, για το Α.Κ. Γουδή οι εγγραφές θα ανοίξουν την Κυριακή 11 Ιουνίου στις 12.00 για την Α’ περίοδο, στις 13.00 για τη Β’ περίοδο και στις 14.00 για τη Γ’ περίοδο.

Τη Δευτέρα 12 Ιουνίου θα ανοίξουν οι εγγραφές για το Α.Κ. Ρουφ στις 12.00 για την Α’ περίοδο, στις13.00 για τη Β’ περίοδο και στις 14.00 για τη Γ’ περίοδο.

Τέλος, την Τρίτη 13 Ιουνίου θα γίνονται οι εγγραφές για το Α. Κ. Γκράβας στις 12.00 για την Α’ περίοδο, στις13.00 για τη Γ’ περίοδο και στις 14.00 για τη Γ’ περίοδο. 

Κόστος / περίοδο:

  • Το κόστος συμμετοχής για τους κατοίκους του δήμου Αθηναίων ανέρχεται στα 30€/ περίοδο, ενώ διαμορφώνεται στα 20€ /περίοδο για τη συμμετοχή σε περισσότερες από μία περιόδους (με μία εγγραφή)και για αδέρφια.
  • Για τα παιδιά υπαλλήλων του δήμου Αθηναίων η συμμετοχή είναι 20€/ περίοδο και 15€/ περίοδο για συμμετοχή σε περισσότερες από μία περιόδους (με μία εγγραφή) και για αδέρφια.
  • Η συμμετοχή για κατοίκους εκτός των ορίων του δήμου Αθηναίων διαμορφώνεται στα 50€/ περίοδο και 40€/ για συμμετοχή σε περισσότερες από μία περιόδους  (με μία εγγραφή) και για αδέρφια. 

Απαραίτητα δικαιολογητικά εγγραφής στα summer camps του Δήμου Αθηναίων:

  1. Αίτηση εγγραφής (παραλαμβάνεται από το χώρο εγγραφής)
  2. Υπεύθυνη Δήλωση Γονέα (παραλαμβάνεται από το χώρο εγγραφής)
  3. Έγγραφο πιστοποίησης τόπου κατοικίας, όπου θα αναγράφεται το ονοματεπώνυμο του κηδεμόνα  (Λογαριασμός ΔΕΚΟ, κινητής ή σταθερής τηλεφωνίας, μισθωτήριο συμβόλαιο)
  4. Ιατρική βεβαίωση παιδιάτρου (για τα Α.Κ. Γκράβα και Γουδή να βεβαιώνεται και ο δερματολογικός έλεγχος του παιδιού)
  5. Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης ή Πιστοποιητικό γεννήσεως παιδιού 

Αναγκαία προϋπόθεση για να ολοκληρωθεί η εγγραφή είναι η προσκόμιση όλων των απαραίτητων δικαιολογητικών και η εξόφληση του αντίστοιχου κόστους συμμετοχής  για όλες τις περιόδους και για όλα τα Αθλητικά Κέντρα,στα γραφεία του Οργανισμού, Ακαδημίας 50,  τις ακόλουθες ημέρες και ώρες:

  • Τετάρτη 14/06/17 , 10:00-15:00 και 16:00-21:00
  • Πέμπτη 15/06/17 , 10:00-15:00 και 16:00-21:00
  • Παρασκευή 16/06/17, 10:00-15:00 και 16:00-21:00 

Πληροφορίες:           

Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων

Τμήμα Προγραμματισμού-Ανάπτυξης και Μαζικού Αθλητισμού

τηλ. 210 – 5284873 & 210 5284874

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΕΝΑ ΤΕΤΡΑΧΡΟΝΟ?

Αποτέλεσμα εικόνας για ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΕΝΑ ΤΕΤΡΑΧΡΟΝΟ

Τι πρέπει να ξέρει ένα τετράχρονο; Στην πρόσφατη ενημέρωση γονέων στον παιδικό σταθμό της κόρης μου, μια μητέρα αναρωτήθηκε με αγωνία ενώπιον γονιών και δασκάλας γιατί ο γιος της δεν ξέρει να γράφει το όνομά του, ενώ παράλληλα απευθύνθηκε και στους υπόλοιπους της παρέας ρωτώντας να μάθει για τα ακαδημαϊκά κατορθώματα και «ελλείμματα» των υπολοίπων λιλιπούτειων…

Οι απαντήσεις ομολογώ με έφεραν σε μεγάλη αμηχανία. Μια μαμά αράδιασε λίστα με εκατοντάδες γνωστικά κεκτημένα της (τετράχρονης-ξαναθυμίζω) κόρης της. Ανάγνωση, αγγλικά, μαθηματικές πράξεις, πλανήτες και ρεπερτόριο δεκάδων τραγουδιών κρατούν από τώρα για τη μικρή μια θέση στα πρώτα έδρανα του Χάρβαρντ.

Ένας πατέρας αναφέρθηκε στα απαραίτητα milestones και όλοι οι υπόλοιποι μάταια προσπαθούσαμε να καθυσηχαστούμε από τον ισχυρισμό της δασκάλας ότι κάθε παιδί αναπτύσσει τις δεξιότητές του με τον δικό του ρυθμό και τρόπο. Δυστυχώς, η κουλτούρα του ακαδημαϊκού ανταγωνισμού ξεκινά από πολύ νωρίς και καθιστά τα παιδιά μας και τα κατορθώματά τους οχήματα δικής μας επιβεβαίωσης και ικανοποίησης απωθημένων. Μου πήρε και μένα αρκετό καιρό για να καταλάβω ότι είναι πιο όμορφο να παρατηρείς παρά να κατευθύνεις, να αγαπάς παρά να απαιτείς…

Έτσι έφτιαξα και εγώ τη λίστα με το τι πρέπει να ξέρει ένα τετράχρονο:

  1. Πρέπει να ξέρει ότι το αγαπούν, χωρίς όρους και προϋποθέσεις-συνεχώς.
  2. Πρέπει να ξέρει πώς είναι να νιώθεις ασφάλεια και να την επιδιώκει πάντα και παντού. Πρέπει να ξέρει ότι πρέπει να εμπιστεύεται τη διαίσθησή του με τους ανθρώπους και ότι έχει το δικαίωμα να κάνει ό,τι το κάνει να αισθάνεται καλά-και μόνο.
  3. Πρέπει να ξέρει να γελά, να κάνει χαζομάρες, να χρησιμοποιεί τη φαντασία του, ακόμη και αν αυτό σημαίνει να βάφει τον ουρανό πορτοκαλί και να ζωγραφίζει 6 πόδια στις γάτες.
  4. Πρέπει να ξέρει τι του αρέσει και να μπορεί να ασχοληθεί με αυτό. Αν δεν του αρέσει καθόλου το να μάθει τους αριθμούς, καλό θα ήταν οι γονείς του να συνειδητοποιήσουν ότι αργά ή γρήγορα θα τους μάθει και μέχρι τότε θα είναι εξίσου παραγωγικό να κάνει το δεινόσαυρο, να ζωγραφίζει, ή να παίζει με τις λάσπες.
  5. Πρέπει να ξέρει ότι ο κόσμος είναι μαγικός, το ίδιο και αυτό. Και εκτός από μαγικό είναι υπέροχο, δημιουργικό, ευαίσθητο.

 

Και τη συμπλήρωσα με το τι πρέπει να μάθουν οι γονείς του:

1. Πρέπει να μάθουν λοιπόν ότι κάθε παιδί μαθαίνει να περπατά, να μιλά, να μετρά και να διαβάζει με τον δικό του ρυθμό.

2. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι ο μοναδικός και αδιαμφισβήτητος παράγοντας υψηλών ακαδημαϊκών επιδόσεων είναι το διάβασμα-όχι από τα παιδιά αλλά ΣΤΑ παιδιά. Και όχι φυλλάδια με ασκήσεις και κάρτες με λέξεις και αριθμούς. Και παιχνίδια σε οθόνες. Παραμύθια, βιβλία, ιστορίες-αγκαλιά.

3. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι τις περισσότερες φορές, το να είναι κάποιο παιδί ο “καλύτερος μαθητής” της τάξης, δεν σημαίνει ότι είναι και ο πιο ευτυχισμένος. Προσπαθούμε να καθρεφτίσουμε τη δική μας πολυάσχολη και κατακερματισμένη καθημερινότητα σε αυτή των παιδιών μας, ενώ το μόνο που πρέπει στην  ουσία να τους εξασφαλίσουμε είναι ανέμελη παιδική ηλικία.

4. Πρέπει να περικυκλώσουν τα παιδιά με βιβλία, φύση, τέχνη και υλικά και να τα αφήσουν ελεύθερα να τα αξιοποιήσουν με όποιον τρόπο θέλουν. Φιλτράρετε τα παιχνίδια τους, αφήστε τα να εξερευνήσουν, να λερώσουν και να λερωθούν. Βοηθήστε τα να κινηθούν ελεύθερα, μην τα πνίγετε μέσα σε χοντρά ρούχα και δύσκαμπτα μπουφάν.

5. Πρέπει τέλος να καταλάβουν ότι τα παιδιά χρειάζονται εμάς. Περισσότερο. Το να γίνει κάποιος γονιός είναι καθαρή επιλογή και απαιτεί θυσίες. Και η αγωνία του να διατηρήσουμε τις ζωές μας όπως ήταν πριν είναι αυτή που κάνει τους life coachers και τα γονεϊκά περιοδικά να ασχολούνται με το πως πραγματικά μπορείς να ασχοληθείς «παραγωγικά» με το παιδί σου σε 10 λεπτά. Δεν αμφισβητώ την ποιότητα του χρόνου και της συνύπαρξης. Αλλά από μόνη της δε φτάνει. Πρέπει να υπάρχει και μια στοιχειώδης ποσότητα. Τα παιδιά μας δεν χρειαζονται 3 ξένες γλώσσες, μπαλέτο, ποδόσφαιρο, και playdates. Η τέλος πάντων δεν χρειάζονται μόνο αυτά. Χρειάζονται μπαμπάδες που θα ακούν τα κατορθώματά τους, μαμάδες που τα αφήνουν να μαγειρεύουν μαζί τους και ας κάνουν μια κουζίνα χάλια, Χρειάζονται να ξέρουν ότι είναι η προτεραιότητά μας, ότι περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο, εμείς θέλουμε να είμαστε μαζί τους.

Εμπνευσμένο από κείμενο που εμφανίστηκε στο https://magicalchildhood.wordpress.com

by Μαρκέλλα Δήμου/

.talcmag.gr/