Archive | Ιανουαρίου 2018

Σε ποια ηλικία σταματούν να ψηλώνουν τα αγόρια και σε ποια τα κορίτσια

 

Κάθε παιδί αναπτύσσεται με διαφορετικό ρυθμό και η ανάπτυξή του επηρεάζεται καθοριστικά από την έλευση της εφηβείας.

 

Η εφηβεία μπορεί να διαρκέσει από 2 έως 5 χρόνια και στα κορίτσια ξεκινά περίπου έναν χρόνο νωρίτερα απ’ ό,τι στα αγόρια. Αυτό σημαίνει ότι τα αγόρια συχνά είναι πιο κοντά από τα συνομήλικά τους κορίτσια σε κάποια φάση της εφηβείας τους.

Ύψος στα αγόρια

Τον μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης παρουσιάζουν τα αγόρια κατά τον δεύτερο και τρίτο χρόνο μετά την έναρξη της εφηβείας, η οποία ξεκινά σε ηλικία 8 έως 14 ετών. Κατά μέσο όρο, στα αγόρια η εφηβεία ξεκινά στην ηλικία των 12 ετών.
Οι σωματικές αλλαγές που σηματοδοτούν τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση διαρκούν μία διετία έως μία πενταετία. Τα περισσότερα αγόρια σταματούν να ψηλώνουν μετά τα 16 και έχουν αναπτυχθεί πλήρως μέχρι και τα 18 τους χρόνια.

agori ipsos

Ύψος στα κορίτσια

Τα κορίτσια έχουν το τελευταίο τους «ξέσπασμα» ανάπτυξης στην ηλικία των 10 έως 14 ετών, με την ηλικία αυτή να σηματοδοτεί την έναρξη της εφηβείας. Κατά μέσο όρο, στα κορίτσια η εφηβεία ξεκινά στην ηλικία των 11 ετών, έναν χρόνο νωρίτερα από τα αγόρια. Τα περισσότερα κορίτσια φτάνουν στο τελικό τους ύψος μέχρι τα 15.
Είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο ένα κορίτσι να μπει στην εφηβεία πριν την ηλικία των 8 ετών και εξίσου ασυνήθιστο είναι να μην έχει αναπτυχθεί το στήθος μέχρι τα 13. Όσο για την περίοδο, έρχεται το αργότερο σε ηλικία 16 ετών. Μετά την έλευση της πρώτης περιόδου, το ύψος αναμένεται να αυξηθεί κατά 7,5-10 εκατοστά ακόμη.

koritsi ipsos

Παράγοντες που επηρεάζουν το ύψος

Σημαντικοί εκ γενετής παράγοντες που επηρεάζουν το ύψος ενός παιδιού είναι τα γονίδια (ύψος γονέων), ηυγεία του σκελετού (προβλήματα στις αρθρώσεις) ή και συγγενή σύνδρομα (σύνδρομο Down). Στους τροποποιήσιμους παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη και το ύψος κατατάσσεται η διατροφή και τοπεριβάλλον.
Μια ανισορροπία στα επίπεδα των ορμονών μπορεί επίσης να επιβραδύνει ή να επιταχύνει την ανάπτυξη. Η συμβουλή του γιατρού κρίνεται απαραίτητη σε περίπτωση που ένα παιδί αναπτύσσεται πολύ πιο αργά ή γρήγορα από το αναμενόμενο, είναι πολύ πιο κοντό ή ψηλό από τα συνομήλικα παιδιά, ψηλώνει πολύ αν και έχει κοντούς γονείς ή δεν έχει μπει στην εφηβεία μέχρι και την ηλικία των 14 ετών.
Πηγή: Medical News Today
onmed.gr

Advertisements

Αυτές είναι οι τροφές που σε προστατεύουν από ιώσεις

Αυτές είναι οι τροφές που προστατεύουν τα παιδιά από ιώσεις

Η διατροφή, παίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού από τα κρυολογήματα και τις ιώσεις, καθώς πολλά θρεπτικά συστατικά είναι απαραίτητα για τη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ άλλα έχουν συσχετιστεί με τη φυσική ενίσχυσή του. 

Δείτε παρακάτω ποια τρόφιμα θα πρέπει να συμπεριλάβετε στη διατροφή του παιδιού σας, ώστε να ενισχύσετε «φυσικά» την άμυνά του:

Εσπεριδοειδή: Όλα τα φρούτα είναι απαραίτητα και σημαντικά. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο πορτοκάλι, το μανταρίνι, το λεμόνι και όλα τα εσπεριδοειδή, καθώς είναι ιδιαίτερα πλούσιες πηγές βιταμίνης C, που συμβάλλει στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων, ενεργοποιώντας την παραγωγή αντισωμάτων κι ενισχύοντας τη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος. 

Φροντίστε λοιπόν να τα έχετε όσο το δυνατόν περισσότερο στη διατροφή ενός παιδιού είτε ως φρούτα είτε ως φρέσκους χυμούς.

Λαχανικά με έντονο κίτρινο/πορτοκαλί χρώμα: Όλα τα λαχανικά περιέχουν βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός παιδιού. 

Ωστόσο, τα λαχανικά αυτής της κατηγορίας, όπως το καρότο, οι γλυκοπατάτες, η κολοκύθα και οι χρωματιστές πιπεριές, ξεχωρίζουν λόγω της υψηλής τους περιεκτικότητας σε καροτενοειδή και βιταμίνη Α, η οποία συμμετέχει στην άμυνα του οργανισμού.


Γιαούρτι:
 Αποτελεί μία από τις βασικότερες πηγές προβιοτικών στη διατροφή μας. Τα προβιοτικά προστατεύουν το γαστρεντερικό σύστημα από λοιμώξεις, ενώ ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος συνολικά.

 

govastileto.gr

Πώς θα μάθεις να δένεις τα κορδόνια σου

Πώς θα μάθει το παιδί να δένει τα κορδόνια του
Ουσιαστικά θα πρέπει να δείτε τη μεθοδολογία και με βάση αυτήν να αρχίσεις να εξασκείσαι μέχρι να κατακτήσεις τη συγκεκριμένη δεξιότητα. 

Σειρά σου μαμά : Πάμε να δούμε τη διαδικασία βήμα-βήμα…

  • Οι οδηγίες θα πρέπει να δοθούν με ξεκάθαρο και αναλυτικό τρόπο. Η συνταγή της επιτυχίας είναι να δείχνετε και ταυτόχρονα να εξηγείτε. Ούτε μόνο το ένα, ούτε μόνο το άλλο.
  • Κρατήστε ένα κορδόνι σε κάθε χέρι και δείξτε στο παιδί τον τρόπο που γίνεται το πρώτο δέσιμο, περνώντας το ένα κορδόνι κάτω από το άλλο.
  • Ακολούθως, φτιάξτε μια θηλιά με το κορδόνι που έχετε στο αριστερό σας χέρι, τονίζοντας στο μικρό σας ότι η απόληξή του θα πρέπει να είναι μακριά.

  • Eπαναλάβετε την ίδια διαδικασία και με το άλλο κορδόνι, έτσι ώστε στο τέλος να κρατάτε από μια θηλιά με ισάριθμες μακριές απολήξεις σε κάθε χέρι.
  • Ενώστε χιαστί τις θηλιές, περάστε τη μια στην τρύπα που έχει σχηματιστεί από την ένωση και τραβήξτε τις δυο άκρες για να ολοκληρωθεί το δέσιμο των κορδονιών.
  • Είναι δεδομένο ότι την παραπάνω διαδικασία θα χρειαστεί να την επαναλάβετε δεκάδες φορές στο παιδί μέχρι να μάθει να δένει μόνο του τα κορδόνια του.
  • Για το λόγο αυτό, καλό είναι να το παροτρύνετε να εξασκείται μόνο του όταν έχει χρόνο και να μην περιμένει να το πιάσει ο ζήλος τη στιγμή που θα θέλετε να πάτε κάπου…

Πηγή: mother.gr

Λονδίνο: Αυτοκίνητο χτύπησε και σκότωσε τρία παιδιά σε στάση λεωφορείου

Λονδίνο: Αυτοκίνητο χτύπησε και σκότωσε τρία παιδιά σε στάση λεωφορείου© Τρία παιδιά, ηλικίας μέχρι 16 ετών, σκοτώθηκαν σε ένα απίστευτο περιστατικό στο Λονδίνο. Οι έφηβοι δεν περίμεναν ότι η αναμονή σε στάση λεωφορείου, κοντά σε ένα βενζινάδικο, θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για τη ζωή τους.

Σύμφωνα με τα βρετανικά Μέσα το τραγικό περιστατικό εκτυλίχτηκε στο προάστιο Haytes στο δυτικό Λονδίνο. O 28χρονος οδηγός ενός μαύρου AUDI μεταφέρθηκε στο κοντινότερο νοσοκομείο και θα βρεθεί ενώπιον των Αρχών.

Μέχρι και αυτή την ώρα δεν έχουν δοθεί περισσότερες πληροφορίες για το περιστατικό.

image (c) protothema.gr© image (c) protothema.gr© Παρέχεται από: PROTO THEMA S.A. image (c)/Protothema.gr

Γιατί δεν πρέπει να έχεις πολλά παιχνίδια

Γιατί το παιδί δεν πρέπει να έχει πολλά παιχνίδια
 
 
Νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα επιβεβαιώνει αυτό που υποπτεύονταν πολλοί γονείς.

Το μέσο παιδάκι κατέχει πάνω από 200 παιχνίδια, αλλά είναι ζήτημα αν παίζει με δέκα από αυτά σε καθημερινή βάση, δείχνουν έρευνες σε ανεπτυγμένες χώρες.

Όσα περισσότερα παιχνίδια περιβάλλουν ένα παιδί, τόσο περισσότερο κακό του κάνουν, καθώς αδυνατεί να τα εκτιμήσει και να συγκεντρώσει την προσοχή του, με συνέπεια να μειώνεται η δημιουργικότητα και η χαρά του, κατέληξαν ερευνητές του πανεπιστημίου του Τολέντο στο Οχάιο.

Αναλύοντας την συμπεριφορά 36 νηπίων, τα οποία κλήθηκαν να παίξουν, επί μισή ώρα, είτε με τέσσερα παιχνίδια είτε με 16 διαπίστωσαν ότι τα παιδάκια ήταν πολύ πιο δημιουργικά, όταν έπαιζαν με τα λίγα παιχνίδια.

Επιπλέον, αυτά τα παιδιά έπαιζαν διπλάσια ώρα με το κάθε παιχνίδι τους, εφεύρισκαν περισσότερους τρόπους για να το χρησιμοποιήσουν και γενικά έδειχναν πιο ευχαριστημένα, σε σχέση με εκείνα τα παιδιά που περιστοιχίζονταν από πληθώρα παιχνιδιών.

Οι ερευνητές συμβουλεύουν τους γονείς και τους παιδικούς σταθμούς να απομακρύνουν την πληθώρα των παιχνιδιών από τους χώρους όπου παίζουν τα παιδιά και να τους δίνουν κάθε φορά ένα μικρό αριθμό παιχνιδιών, τα οποία μπορεί να εναλλάσσονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα. Έτσι, τα παιδιά θα γίνουν πιο συγκεντρωμένα, επινοητικά και θα αποκτήσουν μεγαλύτερη δημιουργικότητα.

Πηγή: vita.gr/

pestaneagr.blogspot.gr

κυνήγησε τα όνειρά σου

Αφήστε τα παιδιά σας να κυνηγήσουν τα όνειρά τους…
 
 
 

Κάποια παιδιά έχουν την τύχη αλλά συνάμα και την ατυχία να γεννηθούν σε οικογένειες που έχουν πετύχει επαγγελματικά! Απόγονοι γιατρών, δικηγόρων, επιχειρηματιών, αναλαμβάνουν θέλοντας και μη να συνεχίσουν την επαγγελματική πορεία των γονιών τους που με τόσο μόχθο κατάφεραν να οδηγήσουν στην κορυφή!
Τα παιδιά τους είναι υποχρεωμένα να ακολουθήσουν την ίδια διαδρομή στον επαγγελματικό στίβο και να σπουδάσουν το ίδιο αντικείμενο! Στην αντίθετη περίπτωση θεωρούνται αχάριστα όχι μόνο σύμφωνα με τα λεγόμενα των γονιών τους αλλά και από τον κοινωνικό περίγυρο! Πως είναι δυνατόν ένα παιδί να τα βρει όλα έτοιμα και να θέλει να ακολουθήσει το δικό του όνειρο ενώ άλλα παιδιά μοχθούν για να βρουν δουλειά μετά την αποφοίτησή τους?

Κάποιοι θα σκεφτούν «Στην Ελλάδα της κρίσης πως είναι δυνατόν να κάνουν όνειρα; Πως μπορούν να αρνούνται να συνεχίσουν την είδη επιτυχημένη πορεία των γονιών τους;»

Επιπρόσθετα υπάρχουν γονείς που έχοντας απωθημένα για όνειρα που δεν πραγματοποίησαν -είτε γιατί οι συγκυρίες δε ήταν ευνοϊκές, είτε γιατί οι δικοί τους γονείς δεν τους άφησαν τα κάνουν πραγματικότητα- θέλουν να τα δουν να υλοποιούνται από τα δικά τους παιδιά!

Αφήστε τα παιδιά σας να ακολουθήσουν τα δικά τους όνειρα. Δείτε τα σαν μια διαφορετική οντότητα γιατί είναι. Μην κάνετε το λάθος να εκπληρώσετε τα δικά σας απωθημένα στα δικά σας παιδιά. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να μεγαλώσετε δυστυχισμένους ενήλικες έχοντας και οι ίδιοι αργότερα τα ίδια απωθημένα με εσάς.

Εξάλλου αν κάτι δε τους αρέσει, δεν μπορούν να γίνουν καλοί σε αυτό! Τα παιδιά σας δε γεννιούνται για να συνεχίσουν το ήδη πετυχημένο σας όνομα! Έχουν όνειρα, βοηθήστε τα, να τα υλοποιήσουν. Και αν κάποιος σας ρωτήσει τι θα θέλατε να γίνει το παιδί σας όταν μεγαλώσει, πείτε υπερήφανα «ευτυχισμένο».

πηγη

ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ

Είναι αποδεδειγμένο στην εποχή μας ότι οι άνθρωποι που έχουν θετική σκέψη για τη ζωή απολαμβάνουν μία καλύτερη υγεία και ποιότητα ζωής από αυτούς που ‘‘ανησυχούν’’ και στρεσάρονται. Αφού τα παιδιά είναι άνθρωποι, είναι λογικό να ισχύει το ίδιο και γι’ αυτά. Συνεπώς, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι η ενσυναίσθηση μεταξύ άλλων (πρέπει να) προωθεί και τον υγιή τρόπο σκέψης και θα προσπαθήσουμε να δούμε το πώς.

Το παιδί είναι ένα εύπλαστο ον με μία πολύ μεγάλη δυναμική για ανάπτυξη και δημιουργία. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το πιέζουμε να υποκύψει στην πραγματικότητά μας και την ‘‘αντικειμενικότητά’’ της. Κύριο στοιχείο αυτής της αντικειμενικότητας είναι ο χρόνος. Πολλές φορές ο χρόνος πιέζει τον ενήλικα και αυτός με τη σειρά του πιέζει το παιδί, το οποίο όμως δεν έχει καμία συναίσθηση του χρόνου, δεν ξέρει το χθες, το αύριο, το πριν, το μετά. Καταλαβαίνει μόνο το τώρα. Αυτό είναι που του φεύγει και το χάνει, όταν φωνάζει ο γονιός ‘‘πάμε να φύγουμε’’.

Εκείνη τη στιγμή το παιδί στρεσάρεται. Δεν μπορεί να διαχειριστεί την απειλή απώλειας του παρόντος (βίωμα και συναίσθημα) έναντι μίας μετάβασης σε μία μελλοντική άγνωστη κατάσταση. Γιατί να θυσιάσει έστω και ένα λεπτό από την ευτυχία του για την οποιαδήποτε προοπτική; Εδώ πρέπει να ενεργοποιηθεί ο ενσυναισθηματικός γονιός και να αναλάβει να διώξει κάθε απειλή για να ηρεμήσει το παιδί. Στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να εντοπιστεί ποια είναι η απειλή και κατά πόσο είναι πραγματική.

Είναι έμφυτο στον άνθρωπο να προβληματίζεται για τη βελτίωση των συνθηκών της διαβίωσης του. Όμως, δεν είναι έμφυτο να ανησυχεί την ώρα που τρώει, για το αν θα έχει να φάει και την αυριανή. Αυτή η ανησυχία είναι μία διανοητική ασθένεια και είναι διαβρωτική για την ανθρώπινη ύπαρξη. Στην ουσία δεν υπάρχει απειλή. Υπάρχει μόνο μία αρνητική σκέψη που δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα, τα οποία εν δυνάμει μπορούν και να σωματοποιηθούν, να δημιουργήσουν δηλαδή κάποια σωματική ασθένεια. Στην περίπτωση του παιδιού που ακούει τον γονιό του να του φωνάζει ‘‘πάμε να φύγουμε’’, η απειλή είναι πολύ πιο πραγματική, οι σκέψεις και τα συναισθήματα πιο έντονα, αφού το άγνωστο μέλλον έρχεται άμεσα να εκτοπίσει το γνωστό και οικείο παρόν. Υπάρχει τραγικότητα και απώλεια. Ο γονιός πρέπει να το έχει υπ’ όψιν του αυτό και να λάβει τα ‘‘κατάλληλα μέτρα’’.

Το παιδί έχουμε πει ότι έχει οξυμένες τις αισθήσεις του και υπερβάλλει τις εμπειρίες του. Ειδικά η ακοή σαν αίσθηση είναι πιο πρακτική από την όραση. Δηλαδή, ένα άκουσμα δηλώνει κάτι επείγον που ζητά αντίδραση, ενώ η όραση αφήνει περιθώρια ουδετερότητας. Γι’ αυτό και η φράση ‘‘δεν ακούς;’’  δηλώνει το έλλειμμα της αντίδρασης(1). Συνεπώς, ο ενσυναισθηματικός γονιός δεν θα πει ποτέ ξαφνικά ‘‘πάμε να φύγουμε’’ ή κάτι παρόμοιο, αλλά θα προετοιμάσει το παιδί κατάλληλα.

Αυτό που δημιουργεί το στρες είναι οι αρνητικές σκέψεις. Στο βαθμό που τους επιτρέπεται να υπάρχουν, αυτές δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα (φόβο, θυμό, μίσος) τα οποία τις επανατροφοδοτούν και έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος. Πως όμως μπορεί να διαγραφεί μία αρνητική σκέψη; Μπορεί κάποιος κάθε φορά που συμβαίνει, απλά να την ακυρώνει, λέγοντας στον εαυτό του ότι είναι ψέμα ή ότι είναι μόνο ένα κακό σενάριο του μυαλού του σε μία υπόθεση; Η απάντηση είναι όχι. Τουλάχιστον όχι πάντα. Η λύση είναι να φέρει κάποιος αντίρρηση στην κακή σκέψη ως προς την έκβασή της. Δηλαδή, να χτίσει ένα θετικό σενάριο και να την οδηγήσει σε θετικό αποτέλεσμα. Να χαράξει νέες συνάψεις που η σκέψη θα τις ακολουθεί κάθε φορά που συμβαίνει. Είναι αυτό που λένε οι Αγιορείτες μοναχοί ‘‘αντιρρητικός λογισμός’’.

Πριν κλάψει το παιδί, εμείς ως ενσυναισθηματικοί γονείς πρέπει να του φέρουμε αντίρρηση. Να του τονίσουμε ότι η σκέψη που κάνει είναι λάθος  και να του την αντικαταστήσουμε με τη σωστή. Να χαράξουμε στο μυαλό του τις σωστές συνάψεις. Να του τονίσουμε τα θετικά ενδεχόμενα και να του προτείνουμε τις εναλλακτικές λύσεις. Να το ρωτήσουμε τι φοβάται (γιατί κλαίει) και με πειθώ να του αποδείξουμε ότι μπορεί να νιώθει εμπιστοσύνη και όχι φόβο. Να του εμφυσήσουμε το πνεύμα του μαχητή. Ότι δηλαδή, όπου κι αν πηγαίνει υπάρχουν τρόποι να τα περνάει καλά, φτάνει να τους ανακαλύπτει. Φτάνει να ανακαλύπτει τον εαυτό του και να τον υπερβαίνει. Αυτό είναι το μεγαλείο του ανθρώπου. Να νικάει τις δικές του ανασφάλειες, τον δικό του κακό εαυτό.

Με αυτό τον τρόπο οι θετικές σκέψεις θα εγκαθιδρυθούν μία μία στο νέο άνθρωπο και θα γίνουν μία συνέχεια – ένας θετικός τρόπος σκέψης. Αυτό χρειάζεται να μάθει ο άνθρωπος για να αλλάξει την ποιότητα της ύπαρξής του και όχι να νομίζει ότι αλλάζοντας τις εξωτερικές συνθήκες (μία χούφτα ύλης μπροστά στο Άπειρο) θα βελτιώσει το Είναι του. Στην εποχή μας πρέπει να ξεφύγουμε από αυτή τη ματαιότητα και να ανακαλύψουμε ένα καινούριο νόημα ζωής. Το να είσαι γονιός είναι μία μεγάλη ευκαιρία.

(1) Θεοδωρόπουλος Ε. Ιωάννης (2002), Αποσωμάτωση: Παιδαγωγική σπουδή της σωματικότητας, Εκδ. Κορφή, Αθήνα/koupepe.com