Αρχείο

💜💜Πώς να αφήσεις το κινητό ή το tablet χωρίς να γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος💜💜

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε τσακωθεί  για το tablet, το κινητό ή τον υπολογιστή. Πόσες και πόσες φορές δεν ευχηθήκαμε να υπήρχε ένας τρόπος να τους τα πάρουμε, επιτέλους, από τα χέρια τους χωρίς να γίνει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος!

Κι όμως, αυτή η μαμά ισχυρίζεται πως όχι μόνο υπάρχει τρόπος, αλλά τον βρήκε κιόλας! Τον βρήκε, τον εφάρμοσε, πέτυχε και μοιράζεται την εμπειρία της μαζί μας.

«Χθες το βράδυ, όταν καθίσαμε για δείπνο, πήρα ευγενικά το iPad από τα χέρια της κόρης μου, λέγοντας της: «Δεν το χρειάζεσαι άλλο αυτό, ευχαριστώ πολύ”. Το πήγα στο σαλόνι κι έπειτα κάθισα στο τραπέζι για να φάω.

Δυστυχώς, η προσέγγιση αυτή δεν λειτούργησε τόσο καλά. Η κόρη μου ήταν θυμωμένη. Έσπρωξε μακριά το πιάτο της, ανακοινώνοντας πως το φαγητό ήταν χάλια και δεν ήθελε να το φάει.

Το έχετε ζήσει κι εσείς αυτό, σωστά?

Προειδοποιείτε τα παιδιά πως ο χρόνος τους με το κινητό είναι ακόμα πέντε λεπτά, η προειδοποίηση αυτή γίνεται δύο και τρεις φορές, αλλά παρόλα αυτά δεν σας ακούν ποτέ και γίνεται μάχη για να το αφήσουν. Ο χρόνος με το κινητό ή το tablet δεν είναι ποτέ αρκετός για εκείνα! Κι έτσι ξεκινούν ατελείωτοι καβγάδες που δεν βγάζουν πουθενά, και που δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο μεταξύ «εξουσιαστή» και «εξουσιαζόμενου». Κι όλο αυτό είναι άδικο και απογοητευτικό!

Ευτυχώς, υπάρχει μια λύση γρήγορη και αποτελεσματική. Πριν σας την πω, όμως, θα πρέπει να γνωρίζετε δύο πράγματα: πρώτον, δεν πρέπει να σταματήσετε να επικοινωνείτε με τα παιδιά σας, μέχρι να νιώσουν πως έχουν ακουστεί. Δεύτερον, όλες οι συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα τριών βασικών αναγκών: την δύναμη, την εμπειρία και την σύνδεση.

Όταν σκέφτομαι αυτά τα δύο πράγματα, μου φαίνεται λογικό που ευγενική μου προσέγγιση στο δείπνο δεν λειτούργησε και τόσο καλά. Λογικό, επίσης, μου φαίνεται και που δεν λειτουργούν οι προειδοποιήσεις.
1. Δεν πρέπει να σταματήσετε να επικοινωνείτε με τα παιδιά σας, μέχρι να νιώσουν πως έχουν ακουστεί

Στην περίπτωση του «χρόνου με το κινητό ή το tablet», παρόλο που στα μάτια σας μοιάζει ανούσιος και ανόητος, για εκείνα είναι πολύ σημαντικός. Το να αφιερώσετε λίγα λεπτά για να πείτε στα παιδιά πώς αισθάνεστε, μπορεί να αλλάξει τη δυναμική της σχέσης σας! (Το πώς θα το κάνετε θα σας το πω σε πολύ λίγο.)

2. Όλες οι συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα τριών βασικών αναγκών: την δύναμη, την εμπειρία και την σύνδεση

Όταν τα παιδιά αντιδρούν, υπάρχει πάντα κάποιος λόγος. Στην περίπτωση της κόρης μου και του iPad, αισθάνθηκε αρκετά ανίσχυρη τη στιγμή που της το πήρα από τα χέρια. Αρνήθηκε, λοιπόν, το αγαπημένο της φαγητό για να διεκδικήσει τον έλεγχο της κατάστασης και να νιώσει δυνατή. Με λίγα λόγια, απάντησε στην «εξουσία» μου με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσε να σκεφτεί αυτή τη στιγμή.

Μετά από αυτή την τεχνική των δύο λεπτών, ήταν πάλι ευτυχισμένη και έτρωγε.

Όταν η κόρη μου έσπρωξε το δείπνο της στο κέντρο του τραπεζιού και είπε: “Δεν τρώω τίποτα, το φαγητό είναι χάλια!”, είχα δύο επιλογές: ή να συνεχίσω να καβγαδίζω μαζί της για το φαγητό (που όλοι ξέρουμε πως δεν ήταν το πραγματικό της πρόβλημα), ή να βρω έναν τρόπο να τη βοηθήσω να ικανοποιήσει την ανάγκη της για σύνδεση και έλεγχο της κατάστασης.

Έσπρωξα την καρέκλα, σηκώθηκα και έφερα το iPad. Της το έδωσα και της είπα: «Φαίνεται ότι δεν είχες τελειώσει ακόμα. Δείξε μου τι πρέπει να ολοκληρώσεις”.

Αμέσως σταμάτησε να είναι σκυθρωπή και έβαλε στο iPad ένα τραγούδι με δεινόσαυρους. «Κατάλαβα… Ήθελες να ακούσεις αυτό το τραγούδι με τους δεινόσαυρους που σου αρέσει πολύ, ε;» της είπα κι εκείνη χαμογέλασε και κούνησε καταφατικά το κεφάλι. “Το τραγούδι κοντεύει να τελειώσει και είναι η ώρα του φαγητού. Μπορείς να το δεις μέχρι να ολοκληρωθεί και μετά να φάμε» συνέχισα με ηρεμία.

Το τραγούδι τελείωσε δύο λεπτά αργότερα, και αυτό που έκανε έπειτα, με εξέπληξε. Μου έδωσε το iPad και καθώς το επέστρεφα στη θέση του την άκουσα να μου λέει “Ευχαριστώ, μαμά!”. Μπορεί εκ πρώτης όψεως να μοιάζει σαν να της έκανα το χατίρι και μπορεί να είναι κι έτσι. Ωστόσο, εάν μου ζητούσε κι άλλο iPad μετά το τέλος του τραγουδιού, δεν θα είχα υποκύψει.

© Βλέποντας, όμως, τη μεγάλη εικόνα, η αναστάτωσή της οφειλόταν στην επιθυμία της να συνδεθεί μαζί μου χωρίς να αισθανθεί πως χάνει τον έλεγχο για το πώς θα τελείωνε όλο αυτό.

Χαμογέλασα γνωρίζοντας ότι αυτή η απλή τεχνική λειτούργησε ξανά. Η κόρη μου ικανοποίησε τις δικές της ανάγκες κι εγώ  είχα το ειρηνικό οικογενειακό δείπνο που ήθελα. Όλοι κερδίσαμε σε λιγότερο από δύο λεπτά.

Αυτό χρειάζονται τα παιδιά

Το μόνο που θέλουν είναι να τα παρατηρείτε. Να νιώθουν πως αυτό που χρειάζονται ακούγεται και γίνεται  κατανοητό από εσάς. Στην πραγματικότητα, αυτό θέλουμε όλοι μας! Κι αυτό είναι το «ασφαλές μέρος” στο οποίο το παιδί σας νιώθει συνδεδεμένο μαζί σας…

Θέλουν να συνεργαστούν.

Θέλουν να ακούσουν.

Θέλουν να διατηρήσουν την ειρήνη όσο και εσύ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να πείτε στο παιδί να αφήσει το κινητό ή το tablet, δοκιμάστε αυτό: καθήστε λίγα λεπτά για να το παρατηρήσετε και να συνδεθείτε μαζί του. Δείτε τι κάνει και ρωτήστε το τι σκέφτεται και πώς νιώθει. Αυτό μπορεί να αλλάξει τα πάντα σε δυο λεπτά.»

Πηγή: www.themilitarywifeandmom.com

Advertisements

✨✨την παλεύεις δεν την παλεύεις✨✨

Αφιερωμένο σε όσους  κρίνουν,  κατακρίνουν και, χρεώνουν, γατί ποτέ τους δεν θέλησαν να δουν τα λάθη που δημιούργησαν 

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο

🎉😊Εθισμένοι στα βιντεοπαιχνίδια οι Έλληνες 😊😀😛 Ποια περιοχή κατέχει τα πρωτεία🎉😊

Image result for Εθισμένοι στα βιντεοπαιχνίδια

Αν και βρισκόμαστε σε μια εποχή ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων και στη ζωή των πολιτών έχουν ενταχθεί όλο και περισσότερες συσκευές υψηλής τεχνολογίας αλλά και «έξυπνες» εφαρμογές που εξυπηρετούν την καθημερινότητα μας, το διαδίκτυο φαίνεται πως αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει σοβαρούς εθισμούς και ψυχικές διαταραχές.

Το παραπάνω συμπεραίνει η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο (ΕΕΜΔΕΔ) κατά την έκθεση των στοιχείων που παρουσίασε ο Λαρισαίος ψυχίατρος και πρόεδρος της Εταιρείας δρ. Κωνσταντίνος Σιώμος σε πρόσφατο συνέδριο για την προώθηση της Καινοτομίας στην Εκπαίδευση που έγινε στη Λάρισα.

Ο κ. Σιώμος, υποστήριξε πως ο εθισμός στο διαδίκτυο αποτελεί μια νόσο η οποία άρχισε να απασχολεί τους ειδικούς από το 2008 και τόνισε πως με βάση μια πρόσφατη έρευνα που έγινε σε συνεργασία της ΕΕΜΔΕΔ με εννέα πανεπιστήμια σε χώρες της Ευρώπης, «η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα μετά την Αγγλία σε εθισμό στο διαδίκτυο».

Μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της ΕΕΜΔΕΔ μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ είπε πως με βάση τα στοιχεία ερευνών, ο εθισμός στο διαδίκτυο φαίνεται πως έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια και στην περιοχή της Θεσσαλίας, ενώ έχει εντοπιστεί διπλασιασμός των ποσοστών στη Λάρισα από 6% το 2006 στο 12 % το 2011.

Επίσης υποστήριξε ότι, με βάση έρευνα που έγινε το 2014 περίπου ένας στους δέκα τεταρτοετείς φοιτητές της ιατρικής σχολής του ΑΠΘ έχουν εθισμό στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και αδυναμία στις ακαδημαϊκές τους επιδόσεις, ενώ το ποσοστό στα υψηλόβαθμα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων βρίσκεται στο 7%.

Σημειώνεται επίσης πως σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο αντιπρόεδρος της ΕΕΜΔΕΔ, ψυχίατρος δρ. Γιώργος Φλώρος, και αφορούσαν έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Computers in Human Behavior τον Ιούλιο του 2018 τα ποσοστά των συμπτωμάτων εθισμού τυπικά κυμαίνονταν περί το 25% πανευρωπαϊκά και στο 37,7% στους Έλληνες χρήστες.

Το προφίλ του εθισμένου ατόμου – η αιτία του εθισμού

Σύμφωνα με τον κ. Σιώμο το προφίλ του εθισμένου ατόμου στο διαδίκτυο σχετίζεται με εκείνο το παιδί ή τον έφηβο που κάνει έντονη και πολύωρη χρήση του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών σε καθημερινή βάση για ψυχαγωγικούς λόγους και εντοπίζονται τα συμπτώματα όπως : η κατάθλιψη, η έλλειψη άλλων ενδιαφερόντων, η δυσθυμία, η ελλειμματική προσοχή με υπερκινητικότητα αλλά και η δυσκολία προσαρμογής στο σχολικό περιβάλλον κτλ.

«Πρέπει να καταλάβουμε πως στην αλληλεπίδραση μεταξύ του ανθρώπου και του ηλεκτρονικού παιχνιδιού ή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ενεργοποιείται το κύκλωμα της άμεσης ανταμοιβής » είπε ο κ. Σιώμος για να περιγράψει τις επιρροές που έχει στον εγκέφαλο η ιδιαίτερη χρήση του διαδικτύου και συμπλήρωσε : «Ενα like στο Facebook, ένα καλό ή ένα κακό σχόλιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και μια επιτυχία στο ηλεκτρονικό παιχνίδι «ανεβάζουν» ή «κατεβάζουν» την ντοπαμίνη (ορμόνη της χαράς) από τον επικλινή πυρήνα του εγκεφάλου και έτσι δουλεύει το μοντέλο της άμεσης ανταμοιβής».

Μεταξύ άλλων ο κ. Σιώμος είπε ότι οι πιο σοβαρές περιπτώσεις εθισμού εντοπίζονται στα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια, ενώ επισήμανε πως υπάρχουν μελέτες από το 2011 αλλά και νευροαπεικονιστικές έρευνες που δείχνουν αλλαγές στη φαιά ουσία του εγκεφάλου, αλλά και αλλαγές σε ποσοστά μεταβολισμού της γλυκόζης στις εγκεφαλικές δομές στα φυσιολογικά άτομα σε σχέση με τα εθισμένα.

Πρόληψη και αντιμετώπιση του εθισμού

Αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο, η πρόληψη είναι πολύ σημαντικός παράγοντας ώστε να αποφευχθούν τα φαινόμενα εθισμού στα παιδιά και τους εφήβους.

Ο κ. Σιώμος, είπε ότι η «πρόληψη σημαίνει ότι μπαίνουν όρια στη χρήση του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, κατά τη διάρκεια της συνολικής ψυχαγωγίας του παιδιού». Τόνισε δε, ότι ο εθισμός στο διαδίκτυο εντοπίζεται εύκολα από τους γονείς, καθώς μπορούν να διαπιστώσουν εάν το παιδί τους χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο το διαδίκτυο ή παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια και εγκαταλείπει άλλα αγαπημένα χόμπι και ενδιαφέροντα.

Τέλος, εξηγώντας τη μέθοδο αντιμετώπισης του προβλήματος του εθισμού στα παιδιά και στους εφήβους ο πρόεδρος της ΕΕΜΔΕΔ είπε στο Αθηναϊκό & Μακεδονικό Πρακτορείο πως οι γονείς οι οποίοι έχουν αντιληφθεί πως υπάρχει κάποιο πρόβλημα θα πρέπει να απευθυνθούν σε παιδοψυχίατρο και να γίνει αξιολόγηση του περιστατικού. «Θα πρέπει να γίνει έρευνα του περιστατικού ώστε να αξιολογηθεί εάν πρόκειται για μια απλή περίπτωση εθισμού, για να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα γνωσιακής συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας του παιδιού αλλά και ψυχοεκπαίδευσης των γονέων για τουλάχιστον 6 μήνες, ή εάν πρόκειται για περιστατικό όπου υπάρχει συνοσηρότητα και με άλλη ψυχική διαταραχή όπως είναι η ελλειμματική προσοχή με υπερκινητικότητα, η δυσθυμία, ή κάποια αγχώδη διαταραχή» τόνισε.

pentapostagma.gr/n2life
Από Fouls Code

🌷🌷😘Γιατί φοβόμαστε τους κλόουν? Υπάρχει εξήγηση!🌷🌷😘

Ποτέ δε θα την ξεπεράσω αυτή τη φοβία!

Στη θέα και μόνο ενός κλόουν, τρέμω και παθαίνω πανικό!

Όλα ξεκίνησαν όταν ξαφνικά μια μέρα στην τηλεόραση εμφανίστηκε η μούρη του «It» – εκείνου του κλόουν από το βιβλίο του Στίβεν Κινγκ είχε γίνει και ταινία, πανάθεμα τον- και από τότε δεν παίζει να να δω κλόουν και να χαρώ.

Σύμφωνα με την Kristin Kunkle – ψυχίατρος του πανεπιστημίου Colymbia-, οι κλόουν είναι απρόβλεπτοι και εξαιτίας της «μάσκας» που φορούν είναι αναξιόπιστοι. H φοβία ξεκινά όταν οι άνθρωποι είναι μικροί ενώ και η ποπ κουλτούρα φέρει ευθύνη, καθώς σε πολλές ταινίες παρουσιάζονται ως τρομακτικά όντα (It, Joker και άλλα πολλά).

Επίσης, το μακιγιάζ των κλόουν κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πως κάτι κρύβεται πίσω από το πρόσωπο που προσπαθούν να δείξουν και αυτό είναι super creepy.

Εγώ κατηγορώ, πάντως, ευθέως τον Στίβεν Κίνγκ για τη φοβία μου και δεν ντρέπομαι να το πω, πάντως!

Δες το video:

Από neolaia.gr Team • 

😜😜»Αν Θα Μπορούσα Τον Κόσμο Να Άλλαζα»😜😜

Image result for "Αν Θα Μπορούσα Τον Κόσμο Να Άλλαζα"

Δείτε πως υποδέχεται τους μαθητές του στην τάξη. 
(σαφώς και δεν θα το κάνει κάθε μέρα)
Υπάρχει όμως περίπτωση κάποιος να απουσιάσει???
ΔΕΝ νομίζω! Συγχαρητήρια γλυκέ μου δάσκαλε, κι ας βρίσκεσαι στο;;; άλλοι λένε στο Αζερμπαιτζάν? άλλοι λένε στην Τουρκία…
όπου κι αν είσαι, σε ευχαριστούμε !!!

😮Το στίγμα του βάρους (του υπέρβαρου)😮

ήταν το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρα Παχυσαρκίας

 

Η 11η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκίας. Η φετινή #WorldObesityDay 2018 επικεντρώνεται στην σοβαρότητα και ποικιλομορφία του στίγματος που η σύγχρονη κοινωνία έχει, δυστυχώς, θέσει στο σωματικό βάρος.
Το στίγμα και η προκατάληψη γενικά αναφέρονται σε αρνητικές συμπεριφορές που επηρεάζουν τις διαπροσωπικές μας αλληλεπιδράσεις και δραστηριότητες κατά τρόπο επιζήμιο. Μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένων των λεκτικών τύπων προκατάληψης όπως η γελοιοποίηση, τα πειράγματα, οι προσβολές, οι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί και με φυσικό τρόπο, όπως το σπρώξιμο ή η βία. Τα εμπόδια των παχύσαρκων ατόμων στη σημερινή κοινωνία είναι πολλά. 
Πριν μερικά χρόνια ένας υπέρβαρος νεαρός Γάλλος, ενώ με μεγάλο κόπο, κατάφερε να φτάσει από τις ΗΠΑ στο Λονδίνο αφού προηγουμένως μία αεροπορική εταιρεία και ένα κρουαζιερόπλοιο είχαν αρνηθεί να τον μεταφέρουν για λόγους ασφαλείας, βρέθηκε εγκλωβισμένος στη βρετανική πρωτεύουσα γιατί δεν δέχτηκαν να τον παραλάβουν ούτε τα τρένα Eurostar.
Ακόμα και ο ιατρικός εξοπλισμός πολλές φορές είναι πολύ μικρός για τους παχύσαρκους ασθενείς, οι καρέκλες ή τα καθίσματα σε δημόσιους χώρους δε φιλοξενούν παχύσαρκα άτομα ή τα καταστήματα δε φέρουν ρούχα σε μεγάλα μεγέθη.
Σε μια ακραία μορφή, το στίγμα μπορεί να οδηγήσει τόσο σε λεπτές όσο και σε εμφανείς μορφές διακρίσεων, όπως είναι η διάκριση στην απασχόληση, όπου ένας παχύσαρκος υπάλληλος στερείται θέσης ή προαγωγής λόγω της εμφάνισής του, παρά το ότι διαθέτει τα κατάλληλα προσόντα.
Το σχολικό-φοιτητικό περιβάλλον είναι κοινός τόπος εκδήλωσης του φαινομένου. Τα παιδιά που είναι υπέρβαρα και παχύσαρκα είναι στόχοι στιγματισμού. Η αρνητική στάση απέναντι στους παχύσαρκους νέους αναπτύσσεται στα παιδιά ηλικίας τριών ετών και άνω. Συνήθως δέχονται πολλαπλά αρνητικά χαρακτηριστικά από τους συνομηλίκους τους, που επηρεάζουν σοβαρά τη ψυχική τους ανάπτυξη και υγεία.

Τι μπορεί να γίνει για να σταματήσει το στίγμα του βάρους?

Από πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Obesity προέκυψε  η διαπίστωση ότι το να είναι κάποιος υπέρβαρος είναι ένας αγχωτικός παράγοντας που δεν οδηγεί στις σωστότερες αποφάσεις για τον τρόπο ζωής. Θα περίμενε κανείς ότι η συνειδητοποίηση των ατόμων ότι είναι υπέρβαρα θα οδηγούσε στο να υιοθετήσουν έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής και να χάσουν κάποιο βάρος. Δυστυχώς όμως, αυτό που συμβαίνει είναι το να επισημαίνουμε και να φορτώνουμε το άτομο με το κοινωνικό στίγμα της παχυσαρκίας. Οι άνθρωποι με μεγαλύτερο σωματικό βάρος αντιμετωπίζουν προκλήσεις τόσο στην εικόνα του σώματός τους, όσο και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένου του τρόπου που μιλάμε για το βάρος ως κοινωνία…

Υπάρχουν τρόποι για την ενθάρρυνση των ανθρώπων να κάνουν υγιεινές αλλαγές στον τρόπο ζωής τους, που δεν απεικονίζουν την παχυσαρκία ως μια φοβερή κατάσταση.

Η ψυχολογική θεραπεία υποστήριξης από εξειδικευμένους θεραπευτές και η αλλαγή στις καθημερινές συνήθειες αποτελούν τον καλύτερο τρόπο για να μπορέσει να σπάσει ο φαύλος κύκλος των προσπαθειών απότομης δίαιτας, που καταλήγουν σε αποτυχία και απογοήτευση.
Το στίγμα του σωματικού βάρους μπορεί να αντιμετωπιστεί φέρνοντας μια αλλαγή στη γενική στάση απέναντι στο σωματικό βάρος και την παχυσαρκία. Πρέπει να γίνουν προσαρμογές στη γλώσσα που χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και του υπερβολικού βάρους. Για να έχουμε έναν συνολικό και εκτεταμένο αντίκτυπο των στόχων για την φετινή Παγκόσμια Ημέρα Παχυσαρκία, πρέπει να εργαστούμε για την αύξηση της ευαισθητοποίησης και τη βελτίωση των γνώσεων σχετικά με την παχυσαρκία.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα άτομα με παχυσαρκία πρέπει να αντιμετωπίζονται με το ίδιο επίπεδο σεβασμού και συμπάθειας με τους άλλους. Πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες για να βοηθηθούν τα άτομα που πάσχουν από παχυσαρκία να ξεπεράσουν τα εμπόδια που έχουν φτάσει στο δρόμο τους λόγω του στίγματος του βάρους. Αυτό με τη σειρά του θα επιτρέψει στους παχύσαρκους να έχουν την απαιτούμενη ιατρική περίθαλψη που χρειάζονται για την κατάσταση της υγείας τους.
της Θάλειας Γούτου, κοσμετολόγου, medlabnews.gr