Αρχείο

Μη με χτυπάς🎈Μη με βρίζεις🎈 Μη με προσβάλλεις🎈Άσε με να είμαι απλά το παιδί σου🎈😋

 

  

 

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon1Μη με χτυπάς.
Σε παρακαλώ, πονάω.
Και δεν ξέρω τι ψέμα να πω στη δασκάλα μου όταν θα δει τα μελανά μου σημάδια.
Πόρτα, σκάλα, μπάλα, απροσεξία.
Πως θα την πείσω ότι είμαι απρόσεκτος όταν εγώ είμαι που βρίσκω τα λάθη όλων των συμμαθητών μου στον πίνακα;
Πως θα την πείσω ότι σκουντουφλάω συνέχεια και πέφτω;
Σταμάτα να με πονάς…

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon3

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon1Μη με βρίζεις.
Έκανα μια αταξία. Ήταν μια άτυχη στιγμή. Μια στραβή μπαλιά και μια γλάστρα αναποδογυρισμένη στην αυλή.
Μη μου φωνάζεις. Θα τα μαζέψω μόνος μου.
Όπως μόνος μου φτιάχνω το δωμάτιο μου και περνάς και το ελέγχεις.
Μόνο μη μου μιλάς άσχημα, σε παρακαλώ.

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon1Μη με προσβάλλεις.
Μπορεί να είμαι χοντρός, στραβοκάνης ή αλλήθωρος. Να έχω ακμή, τριχοφυΐα ή οτιδήποτε άλλο. Μπορεί να μην είμαι τόσο όμορφος όσο θέλησες. Μπορεί να μην είμαι καθόλου όμορφος. Μπορεί να κάνω νευρικές κινήσεις, να έχω τικ.
Μα έχω αξία. Έχω όνειρα. Έχω φτερά. Και οι προσβολές σου μου τα τσαλακώνουν.
Με κάνουν κουρέλι.

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon1Γιατί μπαμπά? Γιατί μαμά? Γιατί δεν μ’ αγαπάς όπως πρέπει? Γιατί ο δικός σου τρόπος αγάπης πρέπει να είναι τόσο σκληρός;
Πονάω…
Ντρέπομαι…
Υποφέρω…

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon4

Θέλω μια φυσιολογική ζωή. Μια κανονική οικογένεια. Έτσι όπως στα βιβλία. Εκείνα που διαβάζω για να ξεφεύγω από τη σκληρή μου αλήθεια. Μήπως και καταλάβω. Μήπως και σε δικαιολογήσω για τον τρόπο σου. Για τη σκληρή αγάπη σου.
Δεν μπορώ να είμαι τέλειος. Και δε θέλω κιόλας.
Θέλω να είμαι παιδί. Μα κυρίως δεν θέλω να πονώ. Δεν θέλω να φοβάμαι…

Θέλω να πηγαίνω στο σχολείο χωρίς να προσπαθώ μια ώρα πριν να καλύψω τα σημάδια μου.
Θέλω να μπορώ να σε ρωτήσω την απορία μου χωρίς να με πεις βλάκα.
Θέλω να μπορώ να κάνω λάθος χωρίς να με πεις άχρηστο.
Δεν είμαι…
Ούτε βλάκας, ούτε άχρηστος.

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon1Είμαι απλά το παιδί σου κι ας το ξεχνάς.
Ξέρω ότι έχεις προβλήματα. Ξέρω πως περνάς δύσκολα αλλά με το να τα ξεσπάς πάνω μου άκρη δε βγαίνει.
Πετυχαίνεις μόνο να με πληγώνεις. Γιατί εγώ σ’ αγαπώ. Και πονώ με τη στάση σου. Πονώ με την αδιαφορία και την κακομεταχείριση σου. Κι έτσι το λέω εγώ.
Γιατί άλλοι παραέξω μπορούν να το πουν κακοποίηση.
Δε σε τρομάζει η λέξη; Εμένα πολύ.
Όπως με τρόμαζε και το σκοτάδι που με ανάγκασες να κοιμηθώ, γιατί ήμουν πολύ μεγάλος για να έχω κάποιο φως στο δωμάτιο.
Κι ήμουν μόλις 3 ετών.
Κανείς μπαμπούλας δεν ήρθε βέβαια. Κι έγινε το σκοτάδι το καταφύγιο μου. Γιατί μόνο στο σκοτάδι είμαι ήσυχος. Μόνο αυτό δεν έχει μπαμπούλες. Δεν έχει πόνο, δεν έχει φόβο. Αστείο δεν είναι? Μα αληθινό…

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon2

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon1Θέλω να είμαι το παιδί σου. Εκείνο που θα αγκαλιάζεις, θα αγαπάς και θα φροντίζεις.
Το έχω ανάγκη. Άσε με να γίνω, σε παρακαλώ.
Κι εσύ κάτι φοβάσαι, το ξέρω. Και ξεσπάς.
Έλα μαζί μου στο σκοτάδι. Εκεί δεν υπάρχει φόβος.
Κι αγκάλιασε με σφιχτά.

Αγάπα με μπαμπά. Φίλησε με μαμά.
Χαμογέλα μου. Κι όλα θα τα φτιάξουμε μαζί.

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon5png

 

Της Στεύης Τσούτση.

Από

 ParentsGo

.diaforetiko.gr

Advertisements

🌺Υεμένη: Εδώ «Χριστούγεννα», εκεί Η σιωπή των «λαλίστατων»❣️

Υεμένη: Εδώ «Χριστούγεννα», εκεί τραγωδία
  

Οι βομβαρδισμοί και οι αεροπορικές επιδρομές στην Υεμένη συνεχίζονται, παρά την εκεχειρία που έχει συναφθεί υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Στόχος είναι η περιοχή της Χοντέιντα, στη δυτική Υεμένη, όπου βρίσκεται το σημαντικότερο λιμάνι της χώρας.

Πάνω από τα τρία τέταρτα της ανθρωπιστικής βοήθειας εισάγονται στη χώρα από το λιμάνι αυτό.

Έτσι, ό,τι δεν σκοτώνουν οι βόμβες των Σαουδαράβων και των δυτικών φίλων τους, το σκοτώνει η πείνα.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, 14 εκατομμύρια άμαχοι λιμοκτονούν στην Υεμένη.

Τραγικά θύματα τα μικρά παιδιά και οι μανάδες τους.

Κι όμως κανείς δεν μιλά. Η σιωπή των «λαλίστατων» κατά άλλα μεγάλων ειδησεογραφικών πρακτορείων της Δύσης είναι εκκωφαντική.

Χριστούγεννα, λοιπόν! Και εν μέσω λόγων αγάπης και αλληλεγγύης, θυμηθείτε ότι εκεί δίπλα, στην άλλη μεριά της θάλασσας, παιδάκια πεθαίνουν.

Κι έχουμε κι εμείς ευθύνη για το φόνο. Αφού τον ανεχόμαστε, χωρίς μια φωνή, χωρίς μια διαμαρτυρία…

Αλήθεια, μπορεί κανείς να πει μετά από αυτό: «Καλά Χριστούγεννα?»

*Δεν εννοούμε ότι στην Υεμένη έχουν «Χριστούγεννα», γι’ αυτό και τα εισαγωγικά. Αλλά επειδή δημιουργήθηκε παρεξήγηση, διαφοροποιήσαμε τον τίτλο.

artinews.gr/RED LINE

💜💜Πώς να αφήσεις το κινητό ή το tablet χωρίς να γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος💜💜

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε τσακωθεί  για το tablet, το κινητό ή τον υπολογιστή. Πόσες και πόσες φορές δεν ευχηθήκαμε να υπήρχε ένας τρόπος να τους τα πάρουμε, επιτέλους, από τα χέρια τους χωρίς να γίνει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος!

Κι όμως, αυτή η μαμά ισχυρίζεται πως όχι μόνο υπάρχει τρόπος, αλλά τον βρήκε κιόλας! Τον βρήκε, τον εφάρμοσε, πέτυχε και μοιράζεται την εμπειρία της μαζί μας.

«Χθες το βράδυ, όταν καθίσαμε για δείπνο, πήρα ευγενικά το iPad από τα χέρια της κόρης μου, λέγοντας της: «Δεν το χρειάζεσαι άλλο αυτό, ευχαριστώ πολύ”. Το πήγα στο σαλόνι κι έπειτα κάθισα στο τραπέζι για να φάω.

Δυστυχώς, η προσέγγιση αυτή δεν λειτούργησε τόσο καλά. Η κόρη μου ήταν θυμωμένη. Έσπρωξε μακριά το πιάτο της, ανακοινώνοντας πως το φαγητό ήταν χάλια και δεν ήθελε να το φάει.

Το έχετε ζήσει κι εσείς αυτό, σωστά?

Προειδοποιείτε τα παιδιά πως ο χρόνος τους με το κινητό είναι ακόμα πέντε λεπτά, η προειδοποίηση αυτή γίνεται δύο και τρεις φορές, αλλά παρόλα αυτά δεν σας ακούν ποτέ και γίνεται μάχη για να το αφήσουν. Ο χρόνος με το κινητό ή το tablet δεν είναι ποτέ αρκετός για εκείνα! Κι έτσι ξεκινούν ατελείωτοι καβγάδες που δεν βγάζουν πουθενά, και που δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο μεταξύ «εξουσιαστή» και «εξουσιαζόμενου». Κι όλο αυτό είναι άδικο και απογοητευτικό!

Ευτυχώς, υπάρχει μια λύση γρήγορη και αποτελεσματική. Πριν σας την πω, όμως, θα πρέπει να γνωρίζετε δύο πράγματα: πρώτον, δεν πρέπει να σταματήσετε να επικοινωνείτε με τα παιδιά σας, μέχρι να νιώσουν πως έχουν ακουστεί. Δεύτερον, όλες οι συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα τριών βασικών αναγκών: την δύναμη, την εμπειρία και την σύνδεση.

Όταν σκέφτομαι αυτά τα δύο πράγματα, μου φαίνεται λογικό που ευγενική μου προσέγγιση στο δείπνο δεν λειτούργησε και τόσο καλά. Λογικό, επίσης, μου φαίνεται και που δεν λειτουργούν οι προειδοποιήσεις.
1. Δεν πρέπει να σταματήσετε να επικοινωνείτε με τα παιδιά σας, μέχρι να νιώσουν πως έχουν ακουστεί

Στην περίπτωση του «χρόνου με το κινητό ή το tablet», παρόλο που στα μάτια σας μοιάζει ανούσιος και ανόητος, για εκείνα είναι πολύ σημαντικός. Το να αφιερώσετε λίγα λεπτά για να πείτε στα παιδιά πώς αισθάνεστε, μπορεί να αλλάξει τη δυναμική της σχέσης σας! (Το πώς θα το κάνετε θα σας το πω σε πολύ λίγο.)

2. Όλες οι συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα τριών βασικών αναγκών: την δύναμη, την εμπειρία και την σύνδεση

Όταν τα παιδιά αντιδρούν, υπάρχει πάντα κάποιος λόγος. Στην περίπτωση της κόρης μου και του iPad, αισθάνθηκε αρκετά ανίσχυρη τη στιγμή που της το πήρα από τα χέρια. Αρνήθηκε, λοιπόν, το αγαπημένο της φαγητό για να διεκδικήσει τον έλεγχο της κατάστασης και να νιώσει δυνατή. Με λίγα λόγια, απάντησε στην «εξουσία» μου με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσε να σκεφτεί αυτή τη στιγμή.

Μετά από αυτή την τεχνική των δύο λεπτών, ήταν πάλι ευτυχισμένη και έτρωγε.

Όταν η κόρη μου έσπρωξε το δείπνο της στο κέντρο του τραπεζιού και είπε: “Δεν τρώω τίποτα, το φαγητό είναι χάλια!”, είχα δύο επιλογές: ή να συνεχίσω να καβγαδίζω μαζί της για το φαγητό (που όλοι ξέρουμε πως δεν ήταν το πραγματικό της πρόβλημα), ή να βρω έναν τρόπο να τη βοηθήσω να ικανοποιήσει την ανάγκη της για σύνδεση και έλεγχο της κατάστασης.

Έσπρωξα την καρέκλα, σηκώθηκα και έφερα το iPad. Της το έδωσα και της είπα: «Φαίνεται ότι δεν είχες τελειώσει ακόμα. Δείξε μου τι πρέπει να ολοκληρώσεις”.

Αμέσως σταμάτησε να είναι σκυθρωπή και έβαλε στο iPad ένα τραγούδι με δεινόσαυρους. «Κατάλαβα… Ήθελες να ακούσεις αυτό το τραγούδι με τους δεινόσαυρους που σου αρέσει πολύ, ε;» της είπα κι εκείνη χαμογέλασε και κούνησε καταφατικά το κεφάλι. “Το τραγούδι κοντεύει να τελειώσει και είναι η ώρα του φαγητού. Μπορείς να το δεις μέχρι να ολοκληρωθεί και μετά να φάμε» συνέχισα με ηρεμία.

Το τραγούδι τελείωσε δύο λεπτά αργότερα, και αυτό που έκανε έπειτα, με εξέπληξε. Μου έδωσε το iPad και καθώς το επέστρεφα στη θέση του την άκουσα να μου λέει “Ευχαριστώ, μαμά!”. Μπορεί εκ πρώτης όψεως να μοιάζει σαν να της έκανα το χατίρι και μπορεί να είναι κι έτσι. Ωστόσο, εάν μου ζητούσε κι άλλο iPad μετά το τέλος του τραγουδιού, δεν θα είχα υποκύψει.

© Βλέποντας, όμως, τη μεγάλη εικόνα, η αναστάτωσή της οφειλόταν στην επιθυμία της να συνδεθεί μαζί μου χωρίς να αισθανθεί πως χάνει τον έλεγχο για το πώς θα τελείωνε όλο αυτό.

Χαμογέλασα γνωρίζοντας ότι αυτή η απλή τεχνική λειτούργησε ξανά. Η κόρη μου ικανοποίησε τις δικές της ανάγκες κι εγώ  είχα το ειρηνικό οικογενειακό δείπνο που ήθελα. Όλοι κερδίσαμε σε λιγότερο από δύο λεπτά.

Αυτό χρειάζονται τα παιδιά

Το μόνο που θέλουν είναι να τα παρατηρείτε. Να νιώθουν πως αυτό που χρειάζονται ακούγεται και γίνεται  κατανοητό από εσάς. Στην πραγματικότητα, αυτό θέλουμε όλοι μας! Κι αυτό είναι το «ασφαλές μέρος” στο οποίο το παιδί σας νιώθει συνδεδεμένο μαζί σας…

Θέλουν να συνεργαστούν.

Θέλουν να ακούσουν.

Θέλουν να διατηρήσουν την ειρήνη όσο και εσύ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να πείτε στο παιδί να αφήσει το κινητό ή το tablet, δοκιμάστε αυτό: καθήστε λίγα λεπτά για να το παρατηρήσετε και να συνδεθείτε μαζί του. Δείτε τι κάνει και ρωτήστε το τι σκέφτεται και πώς νιώθει. Αυτό μπορεί να αλλάξει τα πάντα σε δυο λεπτά.»

Πηγή: www.themilitarywifeandmom.com

🎉😊Εθισμένοι στα βιντεοπαιχνίδια οι Έλληνες 😊😀😛 Ποια περιοχή κατέχει τα πρωτεία🎉😊

Image result for Εθισμένοι στα βιντεοπαιχνίδια

Αν και βρισκόμαστε σε μια εποχή ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων και στη ζωή των πολιτών έχουν ενταχθεί όλο και περισσότερες συσκευές υψηλής τεχνολογίας αλλά και «έξυπνες» εφαρμογές που εξυπηρετούν την καθημερινότητα μας, το διαδίκτυο φαίνεται πως αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει σοβαρούς εθισμούς και ψυχικές διαταραχές.

Το παραπάνω συμπεραίνει η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο (ΕΕΜΔΕΔ) κατά την έκθεση των στοιχείων που παρουσίασε ο Λαρισαίος ψυχίατρος και πρόεδρος της Εταιρείας δρ. Κωνσταντίνος Σιώμος σε πρόσφατο συνέδριο για την προώθηση της Καινοτομίας στην Εκπαίδευση που έγινε στη Λάρισα.

Ο κ. Σιώμος, υποστήριξε πως ο εθισμός στο διαδίκτυο αποτελεί μια νόσο η οποία άρχισε να απασχολεί τους ειδικούς από το 2008 και τόνισε πως με βάση μια πρόσφατη έρευνα που έγινε σε συνεργασία της ΕΕΜΔΕΔ με εννέα πανεπιστήμια σε χώρες της Ευρώπης, «η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα μετά την Αγγλία σε εθισμό στο διαδίκτυο».

Μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της ΕΕΜΔΕΔ μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ είπε πως με βάση τα στοιχεία ερευνών, ο εθισμός στο διαδίκτυο φαίνεται πως έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια και στην περιοχή της Θεσσαλίας, ενώ έχει εντοπιστεί διπλασιασμός των ποσοστών στη Λάρισα από 6% το 2006 στο 12 % το 2011.

Επίσης υποστήριξε ότι, με βάση έρευνα που έγινε το 2014 περίπου ένας στους δέκα τεταρτοετείς φοιτητές της ιατρικής σχολής του ΑΠΘ έχουν εθισμό στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και αδυναμία στις ακαδημαϊκές τους επιδόσεις, ενώ το ποσοστό στα υψηλόβαθμα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων βρίσκεται στο 7%.

Σημειώνεται επίσης πως σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο αντιπρόεδρος της ΕΕΜΔΕΔ, ψυχίατρος δρ. Γιώργος Φλώρος, και αφορούσαν έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Computers in Human Behavior τον Ιούλιο του 2018 τα ποσοστά των συμπτωμάτων εθισμού τυπικά κυμαίνονταν περί το 25% πανευρωπαϊκά και στο 37,7% στους Έλληνες χρήστες.

Το προφίλ του εθισμένου ατόμου – η αιτία του εθισμού

Σύμφωνα με τον κ. Σιώμο το προφίλ του εθισμένου ατόμου στο διαδίκτυο σχετίζεται με εκείνο το παιδί ή τον έφηβο που κάνει έντονη και πολύωρη χρήση του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών σε καθημερινή βάση για ψυχαγωγικούς λόγους και εντοπίζονται τα συμπτώματα όπως : η κατάθλιψη, η έλλειψη άλλων ενδιαφερόντων, η δυσθυμία, η ελλειμματική προσοχή με υπερκινητικότητα αλλά και η δυσκολία προσαρμογής στο σχολικό περιβάλλον κτλ.

«Πρέπει να καταλάβουμε πως στην αλληλεπίδραση μεταξύ του ανθρώπου και του ηλεκτρονικού παιχνιδιού ή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ενεργοποιείται το κύκλωμα της άμεσης ανταμοιβής » είπε ο κ. Σιώμος για να περιγράψει τις επιρροές που έχει στον εγκέφαλο η ιδιαίτερη χρήση του διαδικτύου και συμπλήρωσε : «Ενα like στο Facebook, ένα καλό ή ένα κακό σχόλιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και μια επιτυχία στο ηλεκτρονικό παιχνίδι «ανεβάζουν» ή «κατεβάζουν» την ντοπαμίνη (ορμόνη της χαράς) από τον επικλινή πυρήνα του εγκεφάλου και έτσι δουλεύει το μοντέλο της άμεσης ανταμοιβής».

Μεταξύ άλλων ο κ. Σιώμος είπε ότι οι πιο σοβαρές περιπτώσεις εθισμού εντοπίζονται στα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια, ενώ επισήμανε πως υπάρχουν μελέτες από το 2011 αλλά και νευροαπεικονιστικές έρευνες που δείχνουν αλλαγές στη φαιά ουσία του εγκεφάλου, αλλά και αλλαγές σε ποσοστά μεταβολισμού της γλυκόζης στις εγκεφαλικές δομές στα φυσιολογικά άτομα σε σχέση με τα εθισμένα.

Πρόληψη και αντιμετώπιση του εθισμού

Αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο, η πρόληψη είναι πολύ σημαντικός παράγοντας ώστε να αποφευχθούν τα φαινόμενα εθισμού στα παιδιά και τους εφήβους.

Ο κ. Σιώμος, είπε ότι η «πρόληψη σημαίνει ότι μπαίνουν όρια στη χρήση του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, κατά τη διάρκεια της συνολικής ψυχαγωγίας του παιδιού». Τόνισε δε, ότι ο εθισμός στο διαδίκτυο εντοπίζεται εύκολα από τους γονείς, καθώς μπορούν να διαπιστώσουν εάν το παιδί τους χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο το διαδίκτυο ή παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια και εγκαταλείπει άλλα αγαπημένα χόμπι και ενδιαφέροντα.

Τέλος, εξηγώντας τη μέθοδο αντιμετώπισης του προβλήματος του εθισμού στα παιδιά και στους εφήβους ο πρόεδρος της ΕΕΜΔΕΔ είπε στο Αθηναϊκό & Μακεδονικό Πρακτορείο πως οι γονείς οι οποίοι έχουν αντιληφθεί πως υπάρχει κάποιο πρόβλημα θα πρέπει να απευθυνθούν σε παιδοψυχίατρο και να γίνει αξιολόγηση του περιστατικού. «Θα πρέπει να γίνει έρευνα του περιστατικού ώστε να αξιολογηθεί εάν πρόκειται για μια απλή περίπτωση εθισμού, για να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα γνωσιακής συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας του παιδιού αλλά και ψυχοεκπαίδευσης των γονέων για τουλάχιστον 6 μήνες, ή εάν πρόκειται για περιστατικό όπου υπάρχει συνοσηρότητα και με άλλη ψυχική διαταραχή όπως είναι η ελλειμματική προσοχή με υπερκινητικότητα, η δυσθυμία, ή κάποια αγχώδη διαταραχή» τόνισε.

pentapostagma.gr/n2life
Από Fouls Code

🌷🌷😘Γιατί φοβόμαστε τους κλόουν? Υπάρχει εξήγηση!🌷🌷😘

Ποτέ δε θα την ξεπεράσω αυτή τη φοβία!

Στη θέα και μόνο ενός κλόουν, τρέμω και παθαίνω πανικό!

Όλα ξεκίνησαν όταν ξαφνικά μια μέρα στην τηλεόραση εμφανίστηκε η μούρη του «It» – εκείνου του κλόουν από το βιβλίο του Στίβεν Κινγκ είχε γίνει και ταινία, πανάθεμα τον- και από τότε δεν παίζει να να δω κλόουν και να χαρώ.

Σύμφωνα με την Kristin Kunkle – ψυχίατρος του πανεπιστημίου Colymbia-, οι κλόουν είναι απρόβλεπτοι και εξαιτίας της «μάσκας» που φορούν είναι αναξιόπιστοι. H φοβία ξεκινά όταν οι άνθρωποι είναι μικροί ενώ και η ποπ κουλτούρα φέρει ευθύνη, καθώς σε πολλές ταινίες παρουσιάζονται ως τρομακτικά όντα (It, Joker και άλλα πολλά).

Επίσης, το μακιγιάζ των κλόουν κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πως κάτι κρύβεται πίσω από το πρόσωπο που προσπαθούν να δείξουν και αυτό είναι super creepy.

Εγώ κατηγορώ, πάντως, ευθέως τον Στίβεν Κίνγκ για τη φοβία μου και δεν ντρέπομαι να το πω, πάντως!

Δες το video:

Από neolaia.gr Team •