Αρχείο

Πού οφείλεται και πώς αντιμετωπίζεται η έλλειψη δοντιών

Που οφείλεται και πως αντιμετωπίζεται η έλλειψη δοντιών© Περισσότεροι από ένας στους 12 ανθρώπους γεννιούνται με λιγότερα δόντια από το φυσιολογικό, με συνέπεια τα δόντια τους να φαίνονται πιο αραιά ή πιο μικρά και μυτερά. Η κατάσταση αυτή λέγεται ολιγοδοντία και σε πολλές περιπτώσεις είναι κληρονομική. Επειδή η έλλειψη δοντιών πολλές φορές αφορά την πιο ευαίσθητη αισθητικά περιοχή του ανθρώπου, το μέσο πρόσωπο, είναι εξαιρετικά σημαντική η σωστή αντιμετώπισή της.

Η έλλειψη των δοντιών συνήθως γίνεται αντιληπτή κατά την παιδική ηλικία, όταν αρχίζουν να ανατέλλουν τα μόνιμα δόντια και διαπιστώνεται ότι υπάρχουν κενά ανάμεσά τους.

Η διαφορά από την εμφάνιση των συνομηλίκων τους μπορεί να επηρεάσει την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση των παιδιών με ολιγοδοντία, ιδιαίτερα αν τα αραιά δόντια τους γίνουν αντικείμενο πειραγμάτων και αρνητικών σχολίων. Έχει παρατηρηθεί ότι αυτό είναι πιθανότερο να συμβεί γύρω στην ηλικία των 9 ετών, όταν τα παιδιά αρχίζουν να συνειδητοποιούν την διαφορετικότητά τους και απογοητεύονται. Εκτός, όμως, από τις συνέπειες στην ψυχοκοινωνική σφαίρα, η έλλειψη των δοντιών μπορεί να έχει και λειτουργικούς περιορισμούς, κυρίως εάν απουσιάζουν αρκετά δόντια.

Όπως εξηγεί η δρ. Κατερίνα Δούμα Μιχελάκη, DDS, PhD, ειδική Ορθοδοντικός Παιδιών & Ενηλίκων, η ολιγοδοντία είναι η πιο συχνή αναπτυξιακή διαταραχή της μόνιμης οδοντοφυΐας και ο επιστημονικός όρος είναι «συγγενής έλλειψη δοντιών».     Στην καυκάσια φυλή έχει ποσοστό 2-10%, με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες. Τα δόντια με τα μεγαλύτερα ποσοστά συγγενούς ελλείψεως είναι οι 3οι γομφίοι (φρονιμίτες), οι 2οι κάτω προγόμφιοι (βρίσκονται στα πλάγια του στόματος) και άνω πλάγιοι τομείς (είναι τα δόντια δεξιά και αριστερά από τα κεντρικά δόντια της άνω γνάθου).

Υπάρχουν και περιπτώσεις με μεγάλο αριθμό δοντιών που λείπουν και πολλές από αυτές συνδέονται με κάποιο σύνδρομο εξωδερμικής δυσπλασίας ή με συστηματικές ασθένειες όπως η σύφιλη, η νόσος Ricketts κ.ά. Η ολιγοδοντία μπορεί εύκολα να διαγνωστεί με μια πανοραμική ακτινογραφία, η οποία αποκαλύπτει αν τα δόντια που απουσιάζουν είναι έγκλειστα στο οστό της γνάθου ή δεν υπάρχουν καθόλου.

Πού οφείλεται όμως η εκ γενετής (συγγενής) έλλειψη των δοντιών;

 

«Η ακριβής αιτία της δεν είναι γνωστή, αλλά πιστεύεται ότι είναι μία πολυπαραγοντική κατάσταση που έχει γενετικές και περιβαλλοντικές συνιστώσες», απαντά η Δρ. Δούμα-Μιχελάκη. «Τα έως τώρα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι στην ανάπτυξή της παίζουν ρόλο πολλαπλά γονίδια (έχουν συσχετισθεί πάνω από 200),  με συχνότερα συσχετιζόμενα τα MSX1, PAX9, AXIN2 κ.ά. Σημαντικοί περιβαλλοντικοί παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξή της είναι σοβαρές διαταραχές διατροφής κατά την κύηση ή την βρεφική ηλικία, καθώς και το κάπνισμα της μητέρας στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες. Σε πολλές περιπτώσεις, υπάρχει οικογενειακό ιστορικό ολιγοδοντίας ενώ σε άλλες δεν ανευρίσκεται κάποια αιτία».

Αν και ακριβή στοιχεία για τη συχνότητά της δεν υπάρχουν, μία έρευνα που είχε πραγματοποιηθεί πριν από αρκετά χρόνια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ποσοστό 8,4% του ελληνικού πληθυσμού έχει ολιγοδοντία.

Η θεραπευτική αντιμετώπισή της εξαρτάται από την ηλικία του πάσχοντος και τον αριθμό και την θέση των δοντιών που απουσιάζουν.

«Οριστικές αποφάσεις για τη θεραπεία συνήθως δεν λαμβάνονται, εάν δεν ολοκληρωθεί η αντικατάσταση των νεογιλών δοντιών από τα υπάρχοντα μόνιμα, κάτι που συνήθως συμβαίνει έως τα πρώτα χρόνια της εφηβείας (12-14 ετών)», εξηγεί η Δρ. Δούμα-Μιχελάκη. Η αισθητική διαταραχή που προκύπτει από την συγγενή έλλειψη προσθίων δοντιών είναι συνήθως πολύ ενοχλητική και τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη η συνεργασία πολλών οδοντιατρικών ειδικοτήτων για ένα άριστο αποτέλεσμα. Επειδή κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, πρέπει από νωρίς να αποφασισθεί αν στο συγκεκριμένο τύπο προσώπου είναι καλύτερη μια προσθετική αποκατάσταση (που θα γίνει αργότερα) ή μια συμπλησίαση των διπλανών δοντιών ώστε να καλυφθούν τα κενά. 

Η απόφαση αφορά τον ασθενή, τον ορθοδοντικό και τον οδοντίατρο ή προσθετολόγο. 

Η ορθοδοντική θεραπεία γίνεται για να ισιώσουν τα δόντια και να μικρύνει το κενό ανάμεσά τους ή για να δημιουργηθεί χώρος για να τοποθετηθεί μια οδοντική γέφυρα ή εμφύτευμα. Όταν μικρύνει ικανοποιητικά το κενό ανάμεσα στα δόντια, μπορεί να ακολουθήσει προσθετική παρέμβαση με ρητίνες ή όψεις πορσελάνης ώστε να γίνει πιο συμμετρική η  οδοντοστοιχία, να καλυφθούν πλήρως τα κενά και να αποκτήσουν τα δόντια που μετακινήθηκαν μορφολογία παρόμοια με εκείνη των δοντιών που λείπουν. 

Αν επιλεγεί η λύση της τοποθέτησης οδοντικής γέφυρας ή εμφυτευμάτων, το παιδί πρέπει να περιμένει να ενηλικιωθεί. Στο μεσοδιάστημα, το κενό ανάμεσα στα δόντια του αντιμετωπίζεται είτε με μια κινητή ορθοδοντική συσκευή (μέσα στην οποία στερεώνεται ένα ακρυλικό δόντι), είτε με προσκόλληση ακρυλικού δοντιού στον ακίνητο ορθοδοντικό μηχανισμό του ή με ήπιες προσθετικές αποκαταστάσεις τύπου Μaryland.

Με την μεγάλη εξέλιξη της ορθοδοντικής σε «αόρατες» τεχνολογίες, ακόμα κι αν δεν γίνει ορθοδοντική θεραπεία στην παιδική ηλικία και το άτομο ενηλικιωθεί, μπορεί αργότερα στη ζωή να αντιμετωπίσει την έλλειψη των δοντιών με συνδυασμό ορθοδοντικής και προσθετικής, ώστε να αποκτήσει το υγιές χαμόγελο που επιθυμεί, καταλήγει η Δρ. Δούμα-Μιχελάκη. 

sofokleousin.gr

Advertisements

Στραβισμός: Τι είναι και πώς εκδηλώνεται στα παιδιά?

στραβισμός είναι η διαταραχή των ματιών στην οποία οι άξονες της όρασης των δύο ματιών δεν κατευθύνονται ταυτόχρονα στο σημείο προσήλωσης.  Τα μάτια μοιάζουν ότι «δεν κοιτούν παράλληλα».

Ορθοτροπία ονομάζεται η απουσία έκδηλης παρέκκλισης των ματιών.

 

Μπορεί να υπάρχει λανθάνων στραβισμός δηλαδή όχι έκδηλος, κατάσταση η οποία λέγεται ετεροφορία και η οποία μπορεί να φανεί στην οφθαλμολογική εξέταση.

Διακρίνονται σε εσωφορία/εξωφορία και εσωτροπία/εξωτροπία ανάλογα με το αν οι άξονες της όρασης συγκλίνουν ή αποκλίνουν.

Συνεκτικός και μη συνεκτικός στραβισμός

Ο στραβισμός διακρίνεται στον συνεκτικό όπου η γωνία είναι σταθερη σε όλες τις βλεμματικές θέσεις και στο μη συνεκτικό όπου η γωνία διαφέρει στις διάφορες βλεμματικές θέσεις.

Ο μη συνεκτικός στραβισμός είναι συνήθως μηχανικός λόγω πχ θυρεοειδικής οφθαλμοπάθειας  ή παραλυτικός λόγω παράλυσης ή πάρεσης μυός πχ σε παρέσεις νεύρων αγγειακής ή τραυματικής αιτιολογίας ή λόγω χωροκατακτητικής αιτίας. Αυτά είναι πιο συχνά στους ενήλικες ασθενείς μας.

Ο πιο συχνός στα παιδιά είναι ο προσαρμοστικός στραβισμός. Είναι ο στραβισμός που οφείλεται στην υπερμετρωπία. Αυτό το είδος στραβισμού διορθώνεται πλήρως ή μερικώς με γυαλιά. Είναι σημαντικό να εντοπιστεί έγκαιρα προς αποφυγή τεμπέλικου ματιού.

Ο τρόπος αντιμετώπισης ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο στραβισμού. Υπάρχουν στραβισμοί που μόνο με γυαλιά διορθώνονται πολύ ως τελείως. Άλλοι θα χρειαστούν χειρουργείο.

Υπάρχουν επίσης οι πιο σπάνιες ασύνδετες παρεκκλίσεις (κάθετη ή οριζόντια), τα φαινόμενα A και V καθώς και οι ειδικοί τύποι στραβισμού όπως είναι τα σύνδρομα Duanes, Moebius, Congenital Fibrosis Syndrome and Brown (dysinnervation syndromes).

Μαρία Μηλιά FEBO MRCOphth

Χειρουργός Οφθαλμίατρος

Εξειδίκευση στην Παιδοοφθαλμολογία-Στραβισμό

boro.gr/

ΒΙΤΑΜΙΝΗ D. ΠΩΣ ΘΑ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ?

βιταμίνη DΗ βιταμίνη D είναι ένα μοναδικό θρεπτικό συστατικό με πολυάριθμα οφέλη για την υγεία. Καταρχάς, είναι ευρέως γνωστό ότι η επαρκής πρόσληψη βιταμίνης D είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της υγείας των οστών, καθώς με τη βοήθειά της πραγματοποιείται η εντερική απορρόφηση του βασικού δομικού υλικού του σκελετού, δηλαδή του ασβεστίου. Πέρα όμως από τη σκελετική υγεία, τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι η βιταμίνη D προστατεύει από την εμφάνιση πολλών χρόνιων νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά και ο σακχαρώδης διαβήτης. Για όλους τους παραπάνω λόγους, είναι σημαντικό να εξασφαλίζεται καθημερινά η απαιτούμενη ποσότητα βιταμίνης D από όλες τις ομάδες του πληθυσμού, αλλά ιδίως από τα παιδιά και τους εφήβους, με στόχο τη διασφάλιση της υγιούς σωματικής τους ανάπτυξης και της μελλοντικής τους υγείας.

Η βιταμίνη D προσλαμβάνεται, όπως και τα υπόλοιπα θρεπτικά συστατικά, μέσω της κατανάλωσης διαφόρων τροφίμων, χωρίς όμως αυτά να αποτελούν τη σημαντικότερη πηγή της. Συγκεκριμένα, η μοναδικότητα της βιταμίνης αυτής έγκειται στο γεγονός ότι παράγεται ενδογενώς στον οργανισμό μας, μέσω της επίδρασης της ηλιακής ακτινοβολίας στο δέρμα μας.

Αυτό συμβαίνει όταν η υπεριώδης ακτινοβολία του ηλίου απορροφηθεί από μια συγκεκριμένη ουσία που υπάρχει στο δέρμα, η οποία μετατρέπεται στη συνέχεια σε βιταμίνη D. Μάλιστα, είναι αξιοσημείωτο ότι πάνω από το 90% της βιταμίνης D εξασφαλίζεται με αυτόν τον τρόπο, ενώ από τη διατροφή μας λαμβάνουμε μόνο το υπόλοιπο 10%. Δεδομένης, λοιπόν, της τόσο σημαντικής συμβολής της ηλιακής ακτινοβολίας στην εξασφάλιση της βιταμίνης D, γίνεται κατανοητό ότι τους χειμερινούς μήνες, κατά τους οποίους λόγω του κρύου περνάμε περισσότερες ώρες σε εσωτερικούς χώρους και η έκθεση στον ήλιο είναι περιορισμένη, είναι πιο πιθανό να παρατηρηθεί ανεπάρκεια βιταμίνης D. Πώς μπορούν, λοιπόν, τα παιδιά να εξασφαλίσουν επαρκή επίπεδα βιταμίνης D τους χειμερινούς μήνες;

shutterstock_175204865-ngvc8h0eb8ey6inp96xz54u3b8bfyzyogpqdor08p4

Καταρχάς, η διατροφική πρόσληψη της βιταμίνης D θα πρέπει να είναι επαρκής. Οι κυριότερες διαιτητικές πηγές της βιταμίνης D είναι τα λιπαρά ψάρια, όπως η σαρδέλα, ο κολιός και ο σολομός, τα ιχθυέλαια, καθώς και το συκώτι, ο κρόκος του αβγού, το γάλα και το τυρί, τα οποία συστήνεται να εντάσσονται οπωσδήποτε στη διατροφή των παιδιών. Ωστόσο, τα τρόφιμα αυτά περιέχουν μικρές ποσότητες βιταμίνης D, που σε γενικές γραμμές δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες του οργανισμού. Για τον λόγο αυτό έχουν κυκλοφορήσει και εμπλουτισμένα τρόφιμα με βιταμίνη D, όπως γάλα, μαργαρίνη, χυμοί πορτοκαλιού και δημητριακά. Συνεπώς, κατά τους χειμερινούς μήνες του χρόνου, όταν η επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας στο δέρμα μας είναι περιορισμένη, η κατανάλωση τέτοιου είδους τροφίμων αποτελεί μια καλή εναλλακτική λύση, έναντι της κατανάλωσης των αντίστοιχων συμβατικών, συμβάλλοντας στην εξασφάλιση των επιθυμητών επιπέδων βιταμίνης D στο σώμα.

Σε κάθε όμως περίπτωση, η έκθεση στον ήλιο παραμένει και κατά τον χειμώνα ο σημαντικότερος παράγοντας που καθορίζει τα επίπεδα της βιταμίνης D στον οργανισμό. Συγκεκριμένα, η έκθεση του προσώπου, του λαιμού, της παλάμης και των χεριών στον ήλιο, ακάλυπτων χωρίς αντηλιακό, για περίπου 30 λεπτά την ημέρα αρκεί για να παραχθεί η ποσότητα της βιταμίνης D που χρειαζόμαστε. Αυτό είναι ίσως δύσκολο να επιτευχθεί από τα παιδιά κατά τους χειμερινούς μήνες, όταν οι χαμηλές θερμοκρασίες και το γεγονός ότι σκοτεινιάζει νωρίς αποτελούν εμπόδιο για πολλές δραστηριότητες. Εντούτοις, και τον χειμώνα, εφόσον το επιτρέπει ο καιρός, είναι σημαντικό να προτρέπουμε τα παιδιά να διατηρούν το πρόγραμμα των δραστηριοτήτων τους αλλά και να βρίσκουν τρόπους για να περνούν χρόνο σε εξωτερικούς χώρους. Για παράδειγμα, να εκμεταλλεύονται τις ηλιόλουστες μέρες του χειμώνα για παιχνίδι με τους φίλους τους, περιπάτους στη φύση, βόλτες με το ποδήλατο ή και δραστηριότητες με όλη την οικογένεια (π.χ. εκδρομές). Τέλος, το χιόνι, όποτε εμφανίζεται, αποτελεί πάντα μια ευχάριστη αφορμή, ειδικά για τα παιδιά, για να ασχοληθούν με δραστηριότητες που εξασφαλίζουν έκθεση στον ήλιο, για παράδειγμα, είτε παίζοντας, είτε πηγαίνοντας σε κάποιο ανοιχτό παγοδρόμιο. Υπάρχει βέβαια και η δυνατότητα συμμετοχής σε πιο οργανωμένα αθλήματα στο βουνό, όπως το σκι και η ορειβασία.

Συμπερασματικά, κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών, είναι σημαντικό τα παιδιά να εξασφαλίζουν καθημερινά μικρές περιόδους έκθεσης στον ήλιο, αλλά και να ακολουθούν ένα ισορροπημένο πλάνο διατροφής, με στόχο την εξασφάλιση επαρκών επιπέδων βιταμίνης D στο σώμα. Αξίζει, τέλος, να αναφερθεί ότι μόνο στην περίπτωση που διαγνωστεί κάποια συγκεκριμένη έλλειψη, μπορεί να χρειαστεί, εφόσον κριθεί αναγκαίο από κάποιον ειδικό, η λήψη κάποιου συμπληρώματος βιταμίνης D.

Πηγή: Ευ Ζην / Τaλκ/ 

Σε ποια ηλικία σταματούν να ψηλώνουν τα αγόρια και σε ποια τα κορίτσια

 

Κάθε παιδί αναπτύσσεται με διαφορετικό ρυθμό και η ανάπτυξή του επηρεάζεται καθοριστικά από την έλευση της εφηβείας.

 

Η εφηβεία μπορεί να διαρκέσει από 2 έως 5 χρόνια και στα κορίτσια ξεκινά περίπου έναν χρόνο νωρίτερα απ’ ό,τι στα αγόρια. Αυτό σημαίνει ότι τα αγόρια συχνά είναι πιο κοντά από τα συνομήλικά τους κορίτσια σε κάποια φάση της εφηβείας τους.

Ύψος στα αγόρια

Τον μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης παρουσιάζουν τα αγόρια κατά τον δεύτερο και τρίτο χρόνο μετά την έναρξη της εφηβείας, η οποία ξεκινά σε ηλικία 8 έως 14 ετών. Κατά μέσο όρο, στα αγόρια η εφηβεία ξεκινά στην ηλικία των 12 ετών.
Οι σωματικές αλλαγές που σηματοδοτούν τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση διαρκούν μία διετία έως μία πενταετία. Τα περισσότερα αγόρια σταματούν να ψηλώνουν μετά τα 16 και έχουν αναπτυχθεί πλήρως μέχρι και τα 18 τους χρόνια.

agori ipsos

Ύψος στα κορίτσια

Τα κορίτσια έχουν το τελευταίο τους «ξέσπασμα» ανάπτυξης στην ηλικία των 10 έως 14 ετών, με την ηλικία αυτή να σηματοδοτεί την έναρξη της εφηβείας. Κατά μέσο όρο, στα κορίτσια η εφηβεία ξεκινά στην ηλικία των 11 ετών, έναν χρόνο νωρίτερα από τα αγόρια. Τα περισσότερα κορίτσια φτάνουν στο τελικό τους ύψος μέχρι τα 15.
Είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο ένα κορίτσι να μπει στην εφηβεία πριν την ηλικία των 8 ετών και εξίσου ασυνήθιστο είναι να μην έχει αναπτυχθεί το στήθος μέχρι τα 13. Όσο για την περίοδο, έρχεται το αργότερο σε ηλικία 16 ετών. Μετά την έλευση της πρώτης περιόδου, το ύψος αναμένεται να αυξηθεί κατά 7,5-10 εκατοστά ακόμη.

koritsi ipsos

Παράγοντες που επηρεάζουν το ύψος

Σημαντικοί εκ γενετής παράγοντες που επηρεάζουν το ύψος ενός παιδιού είναι τα γονίδια (ύψος γονέων), ηυγεία του σκελετού (προβλήματα στις αρθρώσεις) ή και συγγενή σύνδρομα (σύνδρομο Down). Στους τροποποιήσιμους παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη και το ύψος κατατάσσεται η διατροφή και τοπεριβάλλον.
Μια ανισορροπία στα επίπεδα των ορμονών μπορεί επίσης να επιβραδύνει ή να επιταχύνει την ανάπτυξη. Η συμβουλή του γιατρού κρίνεται απαραίτητη σε περίπτωση που ένα παιδί αναπτύσσεται πολύ πιο αργά ή γρήγορα από το αναμενόμενο, είναι πολύ πιο κοντό ή ψηλό από τα συνομήλικα παιδιά, ψηλώνει πολύ αν και έχει κοντούς γονείς ή δεν έχει μπει στην εφηβεία μέχρι και την ηλικία των 14 ετών.
Πηγή: Medical News Today
onmed.gr

Αυτές είναι οι τροφές που σε προστατεύουν από ιώσεις

Αυτές είναι οι τροφές που προστατεύουν τα παιδιά από ιώσεις

Η διατροφή, παίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού από τα κρυολογήματα και τις ιώσεις, καθώς πολλά θρεπτικά συστατικά είναι απαραίτητα για τη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ άλλα έχουν συσχετιστεί με τη φυσική ενίσχυσή του. 

Δείτε παρακάτω ποια τρόφιμα θα πρέπει να συμπεριλάβετε στη διατροφή του παιδιού σας, ώστε να ενισχύσετε «φυσικά» την άμυνά του:

Εσπεριδοειδή: Όλα τα φρούτα είναι απαραίτητα και σημαντικά. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο πορτοκάλι, το μανταρίνι, το λεμόνι και όλα τα εσπεριδοειδή, καθώς είναι ιδιαίτερα πλούσιες πηγές βιταμίνης C, που συμβάλλει στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων, ενεργοποιώντας την παραγωγή αντισωμάτων κι ενισχύοντας τη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος. 

Φροντίστε λοιπόν να τα έχετε όσο το δυνατόν περισσότερο στη διατροφή ενός παιδιού είτε ως φρούτα είτε ως φρέσκους χυμούς.

Λαχανικά με έντονο κίτρινο/πορτοκαλί χρώμα: Όλα τα λαχανικά περιέχουν βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός παιδιού. 

Ωστόσο, τα λαχανικά αυτής της κατηγορίας, όπως το καρότο, οι γλυκοπατάτες, η κολοκύθα και οι χρωματιστές πιπεριές, ξεχωρίζουν λόγω της υψηλής τους περιεκτικότητας σε καροτενοειδή και βιταμίνη Α, η οποία συμμετέχει στην άμυνα του οργανισμού.


Γιαούρτι:
 Αποτελεί μία από τις βασικότερες πηγές προβιοτικών στη διατροφή μας. Τα προβιοτικά προστατεύουν το γαστρεντερικό σύστημα από λοιμώξεις, ενώ ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος συνολικά.

 

govastileto.gr

Τα οφέλη της yoga για παιδιά ανάλογα με τα στάδια ανάπτυξής

yoga για παιδιά

Οστρακιά: Θερίζει σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία! Συμβουλές για γονείς και εκπαιδευτικούς

Τις τελευταίες εβδομάδες πολλά είναι τα κρούσματα της οστρακιάς τόσο σε παιδικούς σταθμούς όσο και σε νηπιαγωγεία, με τους γονείς να επισκέπτονται το νοσοκομείο και τους παιδίατρους τους ώστε να παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες στα παιδιά τους.

Οστρακιά: Θερίζει σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία! Συμβουλές για γονείς και εκπαιδευτικούς

 

Τι είναι η οστρακιά;
Η οστρακιά είναι μια μολυσματική εξανθηματική νόσος και είναι μεταδοτική σε όλη την εξέλιξή της, από τα υγρά που βγαίνουν από τη μύτη και το στόμα του αρρώστου όσο και από τα μικροσκοπικά τεμάχια δέρματος που αποσπώνται από τυχόν μικρογδαρσίματα, γιατί μπορούν να μεταφέρουν το μικρόβιο της οστρακιάς από τα υγρά, που κολλούν επάνω.

Το βακτήριο που προκαλεί την οστρακιά είναι αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α (Streptococcus pyogenes), ο οποίος έχει μεγάλη αντοχή. Για τον λόγο αυτό η νόσος μπορεί να μεταδοθεί και σε ένα πρόσωπο που ήλθε σε επαφή ακόμα και με κάποιο αντικείμενο που κρατούσε ο ασθενής κατά τη διάρκεια της αρρώστιας του.

Προσβάλλει κυρίως τα παιδιά ηλικίας 4 ως 10 ετών. Οι επιδημίες της είναι άλλοτε ελαφράς και άλλοτε βαριάς μορφής, ενώ υπάρχουν και μικτές με ελαφρά και βαριά περιστατικά.

Η επώαση της νόσου διαρκεί από 24 ώρες μέχρι 4 ημέρες και πολύ σπάνια ως επτά. Ωστόσο έχουν περιγραφεί και κρούσματα όπου η επώαση είχε μεγαλύτερη διάρκεια, αλλά και πολύ μικρότερη, δηλαδή κράτησε μόνο μερικές ώρες, και αυτό στις βαριές μορφές.

Τι είναι η οστρακιά και πώς θα προφυλάξετε τα παιδιά σας, συμβουλεύει η παιδίατρος Μαριαλένα Κυριακάκου!

HgvdaRsJOdiNxdiVdYPreP6B2eKfiuHL lg

Πώς θα την αναγνωρίσετε- Συμπτώματα
Συνήθως τα παιδιά που θα νοσήσουν, εμφανίζουν υψηλό πυρετό (39 ως 40°C), ρίγος, τάση προς εμετό ενώ παρατηρείται επίσης και ταχυπαλμία. Στον φάρυγγα, τις αμυγδαλές και τον ουρανίσκο εμφανίζεται μία έντονη κοκκινάδα και το παιδί αισθάνεται έντονο πόνο-ένοχληση κατά την κατάποση. Σε κάποιες περιπτώσεις παρουσιάζεται και πρήξιμο των αδένων γύρω από τον λαιμό.

Εκτός από τον πυρετό όμως, παρουσιάζεται και στο σώμα του ασθενή, και ένα κόκκινο εξάνθημα. Το εξάνθημα της οστρακιάς αρχίζει από το κατώτερο μέρος της κοιλιάς και το ανώτερο του κορμού, καθώς και στο επάνω μέρος των μηρών και εξαπλώνεται γρήγορα στις δίπλες των αγκώνων, το πρόσωπο(όπου μπορεί να μην εμφανιστεί και καθόλου) και σε ολόκληρη την κοιλιά, φθάνοντας τελευταία (κάποτε 2 ή 3 ημέρες αργότερα) στα χέρια και στα πόδια. Δεν έχει παντού την ίδια έντονη κοκκινάδα, ούτε την ίδια διάρκεια.

Σε κάποιες περιπτώσεις ωστόσο το εξάνθημα της οστρακιάς μπορεί να είναι τόσο ελαφρό που μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Πώς γίνεται η διάγνωση
Η διάγνωση θα γίνει από το ιστορικό και την κλινική εικόνα του παιδιού. Ο παιδίατρος μπορεί να κάνει εξέταση από εκκρίσεις του λαιμού με ειδικό βαμβάκι (Strep test, καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος) και σε συνδυασμό με τα άλλα συμπτώματα (υψηλό πυρετό και εξάνθημα) θα δει αν πρόκειται για την οστρακιά ή όχι.

Πώς θεραπεύεται η οστρακιά;
Οι γονείς θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τον παιδίατρο, ο οποίος θα συνταγογραφήσει κάποιο αντιβιοτικό για τουλάχιστον 10 μέρες. Είναι σημαντικό να τηρηθεί η αγωγή για 10 μέρες και να μην διακοπεί, κάτι που κάνουν πολλοί γονείς μόλις δουν ότι το παιδί τους την 5η μέρα είναι καλά. Σε μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να δοθεί και αντισηπτικό στοματικό διάλυμα. Τα περισσότερα παιδιά αναρρώνουν πλήρως χωρίς επιπλοκές.

Η συντηρητική αντιμετώπιση στο σπίτι, με χορήγηση άφθονων υγρών, καλό πλύσιμο των χεριών, ξεκούραση αν χρειάζεται και αντιπυρετικά συνήθως αρκούν για να θεραπευθεί ο ασθενής.

456456456754674

Το παιδί μου είχε οστρακιά πότε μπορεί να επιστρέψει στον παιδικό σταθμό/νηπιαγωγείο/σχολείο;
Το παιδί δεν μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο/παιδικό σταθμό/νηπιαγωγείο μέχρι να δοθεί αντιβίωση για 48 ώρες τουλάχιστον. Αξίζει να γνωρίζετε ότι μετά τη λήψη αντιβιοτικών επί 24ωρο ο ασθενής δεν πρέπει να είναι σε θέση να μεταδώσει τη νόσο!

Προσοχή:
Για να μη μεταδώσει ο ασθενής τη νόσο πρέπει να απομονώνεται και όποιος τον περιποιείται ή μπαίνει στο δωμάτιό του να πλένει καλά τα χέρια του αμέσως μετά, γιατί ο στρεπτόκοκκος έχει μεγάλη αντοχή και μπορεί να μεταφέρει την οστρακιά έξω από την κατοικία και σε μεγάλη απόσταση. Κατά το φτάρνισμα ή το βήχα, το στόμα πρέπει να καλύπτεται όταν κάποιος έχει οστρακιά και τα χέρια πρέπει να πλένονται καλά πριν αγγίξουν το ο,τιδήποτε.

Επίσης τα ποτήρια που πίνει νερό και τα πιάτα που τρώει φαγητό το παιδί με οστρακιά, πρέπει να διατηρούνται ξεχωριστά και να πλένονται καλά με άφθονο ζεστό νερό και υγρό πλυσίματος καθ’ όλη τη διάρκεια της νόσου.