Αρχείο

Οστρακιά: Θερίζει σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία! Συμβουλές για γονείς και εκπαιδευτικούς

Τις τελευταίες εβδομάδες πολλά είναι τα κρούσματα της οστρακιάς τόσο σε παιδικούς σταθμούς όσο και σε νηπιαγωγεία, με τους γονείς να επισκέπτονται το νοσοκομείο και τους παιδίατρους τους ώστε να παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες στα παιδιά τους.

Οστρακιά: Θερίζει σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία! Συμβουλές για γονείς και εκπαιδευτικούς

 

Τι είναι η οστρακιά;
Η οστρακιά είναι μια μολυσματική εξανθηματική νόσος και είναι μεταδοτική σε όλη την εξέλιξή της, από τα υγρά που βγαίνουν από τη μύτη και το στόμα του αρρώστου όσο και από τα μικροσκοπικά τεμάχια δέρματος που αποσπώνται από τυχόν μικρογδαρσίματα, γιατί μπορούν να μεταφέρουν το μικρόβιο της οστρακιάς από τα υγρά, που κολλούν επάνω.

Το βακτήριο που προκαλεί την οστρακιά είναι αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α (Streptococcus pyogenes), ο οποίος έχει μεγάλη αντοχή. Για τον λόγο αυτό η νόσος μπορεί να μεταδοθεί και σε ένα πρόσωπο που ήλθε σε επαφή ακόμα και με κάποιο αντικείμενο που κρατούσε ο ασθενής κατά τη διάρκεια της αρρώστιας του.

Προσβάλλει κυρίως τα παιδιά ηλικίας 4 ως 10 ετών. Οι επιδημίες της είναι άλλοτε ελαφράς και άλλοτε βαριάς μορφής, ενώ υπάρχουν και μικτές με ελαφρά και βαριά περιστατικά.

Η επώαση της νόσου διαρκεί από 24 ώρες μέχρι 4 ημέρες και πολύ σπάνια ως επτά. Ωστόσο έχουν περιγραφεί και κρούσματα όπου η επώαση είχε μεγαλύτερη διάρκεια, αλλά και πολύ μικρότερη, δηλαδή κράτησε μόνο μερικές ώρες, και αυτό στις βαριές μορφές.

Τι είναι η οστρακιά και πώς θα προφυλάξετε τα παιδιά σας, συμβουλεύει η παιδίατρος Μαριαλένα Κυριακάκου!

HgvdaRsJOdiNxdiVdYPreP6B2eKfiuHL lg

Πώς θα την αναγνωρίσετε- Συμπτώματα
Συνήθως τα παιδιά που θα νοσήσουν, εμφανίζουν υψηλό πυρετό (39 ως 40°C), ρίγος, τάση προς εμετό ενώ παρατηρείται επίσης και ταχυπαλμία. Στον φάρυγγα, τις αμυγδαλές και τον ουρανίσκο εμφανίζεται μία έντονη κοκκινάδα και το παιδί αισθάνεται έντονο πόνο-ένοχληση κατά την κατάποση. Σε κάποιες περιπτώσεις παρουσιάζεται και πρήξιμο των αδένων γύρω από τον λαιμό.

Εκτός από τον πυρετό όμως, παρουσιάζεται και στο σώμα του ασθενή, και ένα κόκκινο εξάνθημα. Το εξάνθημα της οστρακιάς αρχίζει από το κατώτερο μέρος της κοιλιάς και το ανώτερο του κορμού, καθώς και στο επάνω μέρος των μηρών και εξαπλώνεται γρήγορα στις δίπλες των αγκώνων, το πρόσωπο(όπου μπορεί να μην εμφανιστεί και καθόλου) και σε ολόκληρη την κοιλιά, φθάνοντας τελευταία (κάποτε 2 ή 3 ημέρες αργότερα) στα χέρια και στα πόδια. Δεν έχει παντού την ίδια έντονη κοκκινάδα, ούτε την ίδια διάρκεια.

Σε κάποιες περιπτώσεις ωστόσο το εξάνθημα της οστρακιάς μπορεί να είναι τόσο ελαφρό που μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Πώς γίνεται η διάγνωση
Η διάγνωση θα γίνει από το ιστορικό και την κλινική εικόνα του παιδιού. Ο παιδίατρος μπορεί να κάνει εξέταση από εκκρίσεις του λαιμού με ειδικό βαμβάκι (Strep test, καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος) και σε συνδυασμό με τα άλλα συμπτώματα (υψηλό πυρετό και εξάνθημα) θα δει αν πρόκειται για την οστρακιά ή όχι.

Πώς θεραπεύεται η οστρακιά;
Οι γονείς θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τον παιδίατρο, ο οποίος θα συνταγογραφήσει κάποιο αντιβιοτικό για τουλάχιστον 10 μέρες. Είναι σημαντικό να τηρηθεί η αγωγή για 10 μέρες και να μην διακοπεί, κάτι που κάνουν πολλοί γονείς μόλις δουν ότι το παιδί τους την 5η μέρα είναι καλά. Σε μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να δοθεί και αντισηπτικό στοματικό διάλυμα. Τα περισσότερα παιδιά αναρρώνουν πλήρως χωρίς επιπλοκές.

Η συντηρητική αντιμετώπιση στο σπίτι, με χορήγηση άφθονων υγρών, καλό πλύσιμο των χεριών, ξεκούραση αν χρειάζεται και αντιπυρετικά συνήθως αρκούν για να θεραπευθεί ο ασθενής.

456456456754674

Το παιδί μου είχε οστρακιά πότε μπορεί να επιστρέψει στον παιδικό σταθμό/νηπιαγωγείο/σχολείο;
Το παιδί δεν μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο/παιδικό σταθμό/νηπιαγωγείο μέχρι να δοθεί αντιβίωση για 48 ώρες τουλάχιστον. Αξίζει να γνωρίζετε ότι μετά τη λήψη αντιβιοτικών επί 24ωρο ο ασθενής δεν πρέπει να είναι σε θέση να μεταδώσει τη νόσο!

Προσοχή:
Για να μη μεταδώσει ο ασθενής τη νόσο πρέπει να απομονώνεται και όποιος τον περιποιείται ή μπαίνει στο δωμάτιό του να πλένει καλά τα χέρια του αμέσως μετά, γιατί ο στρεπτόκοκκος έχει μεγάλη αντοχή και μπορεί να μεταφέρει την οστρακιά έξω από την κατοικία και σε μεγάλη απόσταση. Κατά το φτάρνισμα ή το βήχα, το στόμα πρέπει να καλύπτεται όταν κάποιος έχει οστρακιά και τα χέρια πρέπει να πλένονται καλά πριν αγγίξουν το ο,τιδήποτε.

Επίσης τα ποτήρια που πίνει νερό και τα πιάτα που τρώει φαγητό το παιδί με οστρακιά, πρέπει να διατηρούνται ξεχωριστά και να πλένονται καλά με άφθονο ζεστό νερό και υγρό πλυσίματος καθ’ όλη τη διάρκεια της νόσου.

 

Advertisements

Τι είναι η ιλαρά? Ποια τα συμπτώματα, ποιοι θεωρούνται ασφαλείς και ποιοι πρέπει να εμβολιαστούν?

 

Η ιλαρά είναι ιογενής λοίμωξη που οφείλεται στον ιό της ιλαράς. Ο ιός εισέρχεται στον οργανισμό από το αναπνευστικό σύστημα και εγκαθίσταται στον αναπνευστικό βλεννογόνο και τους επιχώριους λεμφαδένες όπου και πολλαπλασιάζεται. Από εκεί μεταφέρεται στο αίμα και σε άλλα όργανα. 

Διακρίνεται σε 3 στάδια της νόσου: 
1. το πρόδρομο (καταρροϊκό), με διάρκεια 2-4 ημέρες, και συμπτώματα πυρετού έντονης καταρροής, βήχα, επιπεφυκίτιδας και φωτοφοβίας 
2. το εξανθηματικό με διάρκεια 5-6 ημέρες, το οποίο χαρακτηρίζεται από ερυθρό εξάνθημα που γρήγορα εξαπλώνεται στο πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα και 
3. το στάδιο της αποδρομής όπου ο πυρετός σταδιακά υποχωρεί μαζί με το εξάνθημα.

Οι πιθανές επιπλοκές συνήθως αφορούν το πεπτικό, αναπνευστικό και το κεντρικό νευρικό σύστημα και περιλαμβάνουν συμπτώματα όπως διάρροια, πνευμονία, οξεία μέση ωτίτιδα, και οξεία εγκεφαλίτιδα. Οι ενήλικες νοσούν σπάνια από ιλαρά αλλά πιο σοβαρά από τα παιδιά. Ιδιαίτερα επικίνδυνη είναι η νόσηση κατά την εγκυμοσύνη, η οποία σχετίζεται με αποβολή του εμβρύου, πρόωρο τοκετό, και χαμηλού βάρους γέννησης νεογνό.
Η νόσος είναι πιο σοβαρή σε βρέφη και ενήλικες λόγω επιπλοκών: οξεία μέση ωτίτιδα, πνευμονία, πυρετικοί σπασμοί, εγκεφαλίτιδα και σπανιότερα διάρροια, μυοκαρδίτιδα και ηπατίτιδα.

Στις αναπτυγμένες χώρες μόνο το 1-2% των κρουσμάτων καταλήγει σε θάνατο, ενώ στις αναπτυσσόμενες χώρες η θνητότητα αγγίζει το 25%.

Η ιλαρά μεταδίδεται από άτομο σε άτομο αερογενώς, με σταγονίδια και με άμεση επαφή με ρινικές ή φαρυγγικές εκκρίσεις ασθενών. Σπανιότερα, μεταδίδεται μέσω αντικειμένων προσφάτως μολυσθέντων με ρινοφαρυγγικές εκκρίσεις. Ο ιός της ιλαράς μπορεί να παραμείνει σε μολυσμένες επιφάνειες και στον περιβάλλοντα χώρο (σε σταγονίδια) >2ωρο μετά την αποχώρηση του ασθενούς.

Η ιλαρά παρουσιάζει πολύ υψηλή μεταδοτικότητα με ποσοστό δευτερογενούς προσβολής έως 90% μεταξύ επίνοσων ατόμων (π.χ. ατόμων που δεν έχουν ανοσοποιηθεί). Η μετάδοση γίνεται 4 μέρες πριν την έκθυση του εξανθήματος έως 4 μέρες μετά.

Πρόσφατα σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχει εκδηλωθεί επιδημία ιλαράς, που βρίσκεται σε εξέλιξη. Κατά την περίοδο 2016-17 έχουν καταγραφεί περισσότερα από 14.000 περιστατικά σε όλη της Ευρώπη και 41 θάνατοι. Μέχρι 17-9-2017 στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 160 κρούσματα ιλαράς, με μεγαλύτερη συχνότητα στην Ν. Ελλάδα. Αφορά κυρίως μικρά παιδιά από κοινότητες Ρομά, καθώς και άτομα 25-44 ετών από το γενικό πληθυσμό που είναι επίνοσα στην ιλαρά.

Η επιδημιολογική επιτήρηση και η έγκαιρη εφαρμογή προληπτικών μέτρων (εμβολιασμοί), αποτελούν τα πλέον ενδεδειγμένα μέτρα για τον έλεγχο της νόσου. 

Στις ανεπτυγμένες χώρες, πριν την καθιέρωση του εμβολιασμού, νοσούσε περίπου το 90% του πληθυσμού ως την ηλικία των 15 ετών. Μετά την εφαρμογή του εμβολιασμού, σε χώρες με υψηλή εμβολιαστική κάλυψη, μειώθηκε η επίπτωση της νόσου έως 98%. Κατά τη διάρκεια των ετών 2000-2013, ο εμβολιασμός έναντι της ιλαράς είχε ως αποτέλεσμα την πρόληψη 15.6 εκατομμυρίων θανάτων παγκοσμίως.

Παρά την εφαρμογή εμβολιασμού έναντι της ιλαράς σε πολλές χώρες του κόσμου, ο στόχος του ΠΟΥ για εξάλειψη της ιλαράς δεν έχει επιτευχθεί ακόμα. Μετά την εξάλειψη της πολιομυελίτιδας, η νόσος αυτή αποτελεί τον επόμενο στόχο. 

Ασφαλείς από την ιλαρά θεωρούνται όσοι ανήκουν σε μία από τις παρακάτω κατηγορίες:

1. Άτομα που έχουν λάβει δύο δόσεις του εμβολίου της ιλαράς και είναι:

– Παιδιά σχολικής ηλικίας
– Ενήλικες που βρίσκονται σε περιβάλλον με υψηλό κίνδυνο μετάδοσης της νόσου, όπως οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας, οι φοιτητές ή αυτοί που ταξιδεύουν συχνά.
2. Άτομα που έχουν λάβει μία δόση του εμβολίου της ιλαράς και είναι:
– Παιδιά προσχολικής ηλικίας
– Ενήλικες που δεν θα βρεθούν σε περιβάλλον με υψηλό κίνδυνο μετάδοσης της ιλαράς
– Άτομα με εργαστηριακές εξετάσεις που να επιβεβαιώνουν ότι έχουν νοσήσει από ιλαρά κάποια στιγμή στη ζωή τους
– Άτομα με επιβεβαιωμένη ανοσία στην ιλαρά
– Άτομα που έχουν γεννηθεί πριν το 1957

 

Σήμερα, τα έκτακτα μέτρα που συστήνονται είναι:

α) Άμεσος εμβολιασμός με το εμβόλιο ιλαράς-ερυθράς-παρωτίτιδας (MMR) όλων των παιδιών, των εφήβων και των ενηλίκων, που δεν έχουν εμβολιαστεί με τις απαραίτητες δόσεις. Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών παιδιά, έφηβοι και ενήλικες που γεννήθηκαν μετά το 1970 και δεν έχουν ιστορικό νόσου, πρέπει να είναι εμβολιασμένοι με 2 δόσεις εμβολίου για την ιλαρά (με την μορφή μονοδύναμου ή μικτού εμβολίου MMR).

β) Έκτακτα, λόγω της επιδημικής έξαρσης ιλαράς, συστήνεται η διενέργεια της 1ης δόσης, του εμβολίου MMR στην ηλικία των 12 μηνών και η διενέργεια της 2ης δόσης τρεις (3) μήνες μετά την 1η δόση ή σε περίπτωση υψηλού κινδύνου μπορεί να γίνει με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 4 εβδομάδων από την 1η δόση.

Το εμβόλιο MMR είναι ιδιαίτερα ασφαλές, όπως έχει δείξει η εμπειρία από τον εμβολιασμό πολλών εκατομμυρίων παιδιών παγκόσμια. Εφιστούμε την προσοχή στους γονείς ότι είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για τον εμβολιασμό των παιδιών τους και ότι θα πρέπει να έχουν κλειστά τα αυτιά τους στις «σειρήνες» του αντιεμβολιαστικού κινήματος.

Όλοι οι γονείς, ιδιαίτερα αυτοί που έχουν μεγαλύτερα παιδιά να ελέγξουν τις αμέσως επόμενες μέρες τα βιβλιάρια υγείας των παιδιών τους στον παιδίατρό τους.

Το εμβόλιο MMR χορηγείται δωρεάν και συνταγογραφείται για τους μεν ασφαλισμένους από όλους τους γιατρούς, για δε τους ανασφάλιστους από τους γιατρούς των δημοσίων δομών υγείας.

Πηγες ΙΣΛ, ΚΕΕΛΠΝΟ
grizosgatos.blogspot.gr
του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr

medlabgr.blogspot.com/

ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ με τις σχολικές τσάντες – Η είδηση που πρέπει να διαβάσουν όλοι οι γονείς

 
 

Οι ειδικοί προειδοποιούν εδώ και χρόνια ότι οι σχολικές τσάντες μπορεί να κρύβουν κινδύνους ή να προκαλέσουν προβλήματα… 
υγείας στους μαθητές και τονίζουν ότι είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς ποιο είναι το σωστό είδος της τσάντας που πρέπει να αγοράζουν, πώς να τη γεμίζουν και πώς να τη μεταφέρουν τα παιδιά.

Πολλά είναι τα παιδιά που αποκτούν προβλήματα με τη μέση τους ή άλλα μυοσκελετικά εξαιτίας των υπέρβαρων σχολικών τσαντών που ζυγίζουν σχεδόν διπλάσια από ότι ζύγιζαν πριν από 20 χρόνια.


Εξαιτίας των προειδοποιήσεων τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνιση τους στην αγορά, τροχήλατες σχολικές τσάντες, οι οποίες σύμφωνα με τους ειδικούς είναι οι πιο ενδεδειγμένες, καθώς δεν βαραίνουν την πλάτη και τους ώμους.


Αλλά και σε αυτή την περίπτωση το βάρος της τσάντας δεν πρέπει να είναι υπερβολικό. Δεν μπορεί δηλαδή να ξεπερνά το 10 με 15% του σωματικού βάρους των παιδιών. Αν δεν είναι εφικτή η αγορά της τροχήλατης τσάντας, τότε είναι καλό να προτιμάται μια τσάντα με δύο λουριά και όχι με ένα έτσι ώστε να μοιράζεται το βάρος. Παράλληλα, τα λουριά θα πρέπει να έχουν επένδυση για να μην πληγώνουν τους μαθητές στα σημεία που τη φορούν. Καλό είναι ακόμα η τσάντα να έχει και ζώνη στη μέση έτσι ώστε να μοιράζεται καλύτερα το βάρος στο σώμα.


Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπεδικών Χειρουργών τα σακίδια πλάτης μπορούν να προκαλέσουν πόνους στην πλάτη, τους ώμους και το λαιμό όταν είναι πολύ βαριά. Επιπλέον, μια πολύ βαριά τσάντα μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία ενός παιδιού με αποτέλεσμα να πέσει, να σκοντάψει κτλ.


Επίσης, τα αντικείμενα πρέπει να τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο στην τσάντα ώστε να μοιράζεται το βάρος μεταξύ της κύριας θήκης και των δευτερευόντων αποθηκευτικών χώρων.


Τέλος, πολύ σημαντική είναι και η στάση του σώματος. Η πλάτη του παιδιού θα πρέπει να είναι ίσια και να μην γέρνει και να λειτουργούν σωστά οι μύες που στηρίζουν τη μέση.

//thesecretrealtruth.blogspot.com/

Γιατί δεν πρέπει να τρώμε παγωτό όταν κάνει πολλή ζέστη

 
Όταν βγαίνοντας από το σπίτι, νιώθέτε ότι μπαίνετε σε ένα φούρνο που θερμαίνεται στους 250 βαθμούς τουλάχιστον, είναι φυσικό να αναζητήσετε κάτι παγωμένο για να εξισορροπήσετε την θερμοκρασία. Πόσο αποτελεσματικό είναι όμως αυτό;
Το ότι το παγωμένο νερό ή τα κρύα ροφήματα ή τα παγωτά προσφέρουν ανακούφιση από τη ζέστη είναι μια πρόταση που οι περισσότεροι μπορούν να επιβεβαιώσουν. Παρόλα αυτά, με λύπη θα σας πούμε ότι, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Μπορεί ένα μπουκάλι παγωμένο νερό ή το αγαπημένο σας παγωτό να μοιάζουν με όαση όταν καίγεται η πλάση, αλλά πρόκειται για μια ψευδαίσθηση.
Για μια στιγμή μπορεί να προσφέρει ανακούφιση, αλλά μετά από λίγο σάς κάνει να ζεσταίνεστε το ίδιο με πριν- αν όχι περισσότερο. Γιατί όμως;
Η πέψη παγωμένων τροφών ή ποτών προκαλεί την αύξηση της θερμοκρασίας του κορμού του σώματος, καθώς αυτό προσπαθεί να αντισταθμίσει την ταχεία ψύξη που προκαλείται από τις κρύες τροφές. Συγχρόνως, η αργή απορρόφηση από τον πεπτικό σωλήνα οδηγεί σε αφυδάτωση παρά ενυδάτωση του οργανισμού. Συνεπώς δεν τον ξεδιψά.
Τι μπορείτε να κάνετε στην πράξη; Να προτιμήσετε ποτά και τροφές που μπορεί να είναι δροσερά, χωρίς όμως να είναι παγωμένα που είναι η ιδανική θερμοκρασία για να ικανοποιήσετε πληρέστερα το αίσθημα της δίψας, και να αφήσετε την απόλαυση του παγωτού για λίγο πιο δροσερές ημέρες.

Να μπεις  στην θάλασσα μετά το φαγητό? Δείτε ποια είναι η αλήθεια

 

Εδώ και δεκαετίες έχει παγιωθεί στην συνείδηση των γονέων ότι από την στιγμή που θα δώσουν το παιδί τους κάτι να φάει στην παραλία, πρέπει να περάσει τουλάχιστον 1 ώρα (πολλοί γονείς κρατούν τα παιδιά ακόμα και 3 ώρες) προτού το αφήσουν να μπει στην θάλασσα.

Ισχύει, λοιπόν, κάτι τέτοιο? Είναι επικίνδυνο για το παιδί να μπει στην θάλασσα αμέσως αφότου έχει φάει;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ, δεν είναι επικίνδυνο! Το κολύμπι αμέσως μετά το φαγητό δεν είναι επικίνδυνο, αλλά θα μπορούσε να οδηγήσει σε κράμπες στο στομάχι.

 

Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι το κολύμπι με γεμάτο στομάχι μπορεί να οδηγήσει σε πνιγμό. Μάλιστα, είναι διαδεδομένη και η άποψη ότι η άνωση του θαλασσινού νερού “σπρώχνει” με κάποιον τρόπο την τροφή στο στομάχι προς τα πάνω και προκαλεί πνιγμό. Αλλά δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη που να υποστηρίζει μια τέτοια πιθανότητα.

Μετά το φαγητό, το σώμα κατευθύνει το αίμα στο στομάχι για να βοηθήσει στην πέψη, οπότε είναι πιθανό (αν και σπάνιο) ότι το κολύμπι με γεμάτο στομάχι θα προκαλέσει κράμπες. Αλλά σε αντίθεση με το τι πιστεύουν οι περισσότεροι, μια κράμπα στο στομάχι δεν κάνει τους ανθρώπους να πνίγονται!

Ο Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός συνιστά τη χρήση κοινής λογικής, όσον αφορά το κολύμπι μετά το φαγητό. Είναι σώφρον να περιμένετε μέχρι το παιδί σας να νιώθει άνετα και να “έχει κατέβει” καλά το φαγητό στο στομάχι του, προτού το αφήσετε να μπει και πάλι στο νερό. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κρατάτε με το ζόρι στην ξαπλώστρα δίπλα σας για 1 και 2 ώρες!

Η συμμετοχή σε έντονη δραστηριότητα αμέσως μετά το φαγητό μπορεί να οδηγήσει σε κράμπες, ναυτία και έμετο. Και αν το παιδί είναι ήδη κουρασμένο μετά το φαγητό, τότε δεν θα έβλαπτε να το κρατήσετε δίπλα σας για λίγο και να του εξηγήσετε ότι πρώτα πρέπει να ξεκουραστεί, προτού συνεχίσει το παιχνίδι στο νερό.

http://www.babycenter.comwww.iatropedia.gr

Παιδί και έκθεση στον ήλιο: Οι κανόνες ασφάλειας ανά ηλικία

Παιδί και έκθεση στον ήλιο: Οι κανόνες ασφάλειας ανά ηλικία

 

Τα παιδιά θα πρέπει να μην πάθουν κανένα έγκαυμα από τον ήλιο σε οποιαδήποτε ηλικία, δεδομένου μάλιστα ότι υπάρχει μια σειρά από πολύ αποτελεσματικές μεθόδους προστασίας από τον ήλιο που μπορούν να εφαρμόζουν οι γονείς.

Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί σχετικά με την έκθεση των παιδιών τους στον ήλιο. Πολλοί γονείς δεν γνωρίζουν τους καλύτερους τρόπους για να προστατεύσουν τα μικρά παιδιά τους από τον ήλιο.

Παρακάτω, ακολουθούν οι συστάσεις του αμερικανικού Ιδρύματος Καρκίνου για τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά.

 

Βρέφη 0-6 μηνών: Τα βρέφη κάτω των 6 μηνών θα πρέπει να μένουν μακριά από τον ήλιο. Το δέρμα τους είναι πολύ ευαίσθητο για τα αντηλιακά. Το δέρμα ενός βρέφους διαθέτει λίγη μελανίνη, την χρωστική ουσία που δίνει χρώμα στο δέρμα, τα μαλλιά και τα μάτια και παρέχει κάποια προστασία στον ήλιο. Ως εκ τούτου, τα μωρά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις επιβλαβείς επιπτώσεις του ήλιου.

— Ακόμα και στο αυτοκίνητο πρέπει να βάλετε σκίαστρα στα παράθυρα, ώστε ο ήλιος να μην χτυπάει απευθείας το μωρό στο καθισματάκι του. Ακόμα καλύτερα, αν είναι εφικτό, βάλτε παράθυρα με ειδικό φίλτρο σκίασης και προστασίας από την ακτινοβολία UV (υπάρχουν τύποι που φτάνουν και το 100% προστασίας έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας χωρίς μείωση ορατότητας).

— Κάντε την βόλτα με το μωρό σας νωρίς το πρωί, πριν από τις 10:00, ή αργά το απόγευμα, μετά τις 17:00, και να έχετε το παιδί σε καρότσι με έναν προστατευτικό κάλυμμα.

— Να ντύνετε το μωρό σας με ελαφριά ρούχα που καλύπτουν τα χέρια και τα πόδια.

— Επιλέξτε ένα πλατύγυρο καπέλο, που προστατεύει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα αυτιά του μωρού. Ένα μωρό που φοράει ένα καπέλο κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών θα συνηθίσουν να το φοράει γενικότερα χωρίς να διαμαρτύρεται.

Μωρά 6-12 μηνών: Από αυτή την ηλικία και μετά είναι πλέον ασφαλές να χρησιμοποιείτε αντηλιακό στο μωρό σας. Επιλέξτε αντηλιακό ευρέος φάσματος με δείκτη προστασίας προστασίας τουλάχιστον SPF 15 σε περιοχές του δέρματος που μένουν ακάλυπτες, όπως τα χέρια του μωρού. Πολλές εταιρείες διαθέτουν και αντηλιακά “χωρίς δάκρυα” για να μην ενοχλούν το μωρό στα μάτια.

— Εάν χρησιμοποιείτε ένα αντηλιακό σπρέι, μην το βάζετε άμεσα στο πρόσωπο του μωρού. Βάλτε πρώτα στο χέρι σας και με αυτό απλώστε το αντηλιακό στο πρόσωπο του παιδιού.

— Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να θυμάστε να βάζετε στο παιδί αντηλιακό 30 λεπτά προτού βγείτε έξω και να ξαναβάζετε το πολύ κάθε δύο ώρες, ή μετά από κολύμπι, ή αν έχει ιδρώσει πολύ.

Νήπια/Προσχολική Ηλικία: Η προστασία των νηπίων από τον ήλιο απαιτεί λίγο περισσότερη σκέψη και προσπάθεια. Είναι σημαντικό να εκπαιδεύσετε το παιδί για να προσέχει και μόνο του.

— Ψάξτε για αντηλιακά ευρέως φάσματος με δείκτη προστασίας τουλάχιστον SPF 15. Εκείνα που είναι ανθεκτικό στο νερό και σε μορφή σπρέι είναι μια καλή επιλογή για τα μικρά παιδιά που δεν κάθονται συνήθως ήσυχα για να τους βάλετε αντηλιακό, αλλά μην τα ψεκάζετε ποτέ απευθείας στο πρόσωπο.

— Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας έχει μάθει να κάθεται στην σκιά 10 π.μ. και 4 μ.μ.. Ελέγξτε την εξωτερική περιοχή όπου το παιδί σας παίζει για να βεβαιωθείτε ότι υπάρχει επαρκής σκιά.

— Βεβαιωθείτε ότι τα νήπια καλύπτονται από τα ρούχα τους. Ρούχα βαμβακερά με μακριά μανίκια είναι δροσερά και άνετα, ενώ, επίσης, ιδιαίτερα προστατευτικά.

— Μην ξεχνάτε τα καπέλα και τα γυαλιά ηλίου. Επιλέξτε ένα καπέλο με πλατύ γείσο, που προστατεύει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα αυτιά του παιδιού.

ΠΗΓΗ: www.iatropedia.gr , www.skincancer.org/  

.newsitamea.gr

Τράμπα – τραμπαλίζομαι, πέφτω και τσακίζομαι !

 

 

 

Είναι γνωστό πόσο πολύ αρέσει στα παιδιά να χοροπηδάνε όπου βρεθούν! Πως λοιπόν να αντισταθούν σε ένα τραμπολίνο που τα κάνει να πετάνε! Το τραμπολίνο παραμένει ένα αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών της πόλης. Το βρίσκουν συχνά στους κήπους των φίλων τους αλλά και σε οργανωμένους παιδότοπους  ή στα Λούνα Πάρκ. Παρόλα τα μέτρα προστασίας που λαμβάνονται παραμένει ένα παιχνίδι με πολλούς κινδύνους για τραυματισμούς που σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαροί.

Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία επανεπιβεβαιώνει τη θέση της ενάντια στη χρήση τραμπολίνο για ψυχαγωγικούς σκοπούς.

Οι συγγραφείς Susannah Briskin, MD και Michele LaBotz, MD (παιδίατροι -αθλίατροι) σημειώνουν “Αν και η συχνότητα τραυματισμών έχει μειωθεί από το 2004, η πιθανότητα για σοβαρό τραυματισμό παραμένει σχετικά υψηλή.”

Σημειώνεται πως η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία έλαβε θέση ενάντια στη χρήση τραμπολίνο το 1999 και ανανέωσε τη θέση αυτή το 2006.

Οι συγγραφείς επισημαίνουν πως το 2009 η πιθανότητα τραυματισμού ήταν 70 ανά 100.000 για την ηλικιακή ομάδα 0-4 ετών και αυξανόταν στο 160 ανά 100.000 για τις ηλικίες 5-14 ετών. Η πιθανότητα τραυματισμού από τραμπολίνο για τις ηλικιακές αυτές ομάδες είναι παραπλήσια με την πιθανότητα τραυματισμού κατά την ποδηλασία ή τη δραστηριότητα σε παιδικές χαρές, καθώς από πισίνες κολύμβησης. Ενώ όμως η ποδηλασία και το παιχνίδι σε παιδικές χαρές είναι διαδεδομένες πρακτικές και ενώ οδηγίες προστασίας για την κολύμβηση είναι ευρέως γνωστές, εντούτοις οδηγίες προστασίας για τη χρήση τραμπολίνο δεν είναι το ίδιο διαδεδομένες.

Πότε υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα τραυματισμού από τραμπολίνο.

Οι περισσότεροι τραυματισμοί συμβαίνουν όταν πολλά άτομα χρησιμοποιούν ταυτόχρονα το τραμπολίνο. Τα μικρότερα παιδιά είναι 14 φορές πιο επιρρεπή στην τραυματισμό λόγω διαφοράς βάρους, αλλά και λόγω μειωμένων κινητικών δυνατοτήτων. Η συχνότητα τραυματισμού για παιδιά ως 6 ετών ανέρχεται στο 22%-37%.

Η πτώση από το τραμπολίνο αφορά το 27%-39% των τραυματισμών ενώ η πιθανότητα πτώσης αυξάνει όταν τα τραμπολίνο τοποθετείται σε μή επίπεδη επιφάνεια.

Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι η χρήση παραγεμίσματος δε μειώνει τον κίνδυνο τραυματισμού, ενώ το 1/3 των τραυματισμών συμβαίνουν , ενώ τα παιδιά βρίσκονται υπό την επίβλεψη των γονέων.

Οι συχνότεροι τραυματισμοί αφορούν τον άκρο πόδα και την άρθρωση του αστραγάλου (περισσότερο από 60% σε μία μελέτη). Εντούτοις, 10 ως 17% των τραυματισμών αφορούν το κεφάλι και τον αυχένα, ενώ 0,5% των τραυματισμών από τραμπολίνο καταλήγουν σε μόνιμη νευρολογική βλάβη.

Οι συστάσεις της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας είναι:

  • Οι παιδίατροι πρέπει να μην ενθαρρύνουν τη  χρήση τραμπολίνο.
  • Όσοι διαθέτουν εντός της οικίας τους τραμπολίνο πρέπει να ελέγξουν αν διαθέτουν ασφαλιστική κάλυψη για τραυματισμούς από τραμπολίνο.
  • Ενδεχόμενη χρήση τραμπολίνο πρέπει να περιορίζεται σε ένα άτομο τη φορά.
  • Ενήλικες με γνώση κανόνων ασφαλείας θα πρέπει να επιβλέπουν τη χρήση τραμπολίνο.
  • Η συσκευή τραμπολίνο θα πρέπει να ελέγχεται τακτικά και να απομακρύνεται σε περίπτωση βλάβης.

Οι συγγραφείς σημειώνουν πως οι ανωτέρω οδηγίες θα πρέπει να εφαρμόζονται και σε πάρκα από τραμπολίνο καθώς και σε προπονητικά προγράμματα με τραμπολίνο.

Η συχνότητα τραυματισμού προκύπτει από τους τραυματισμούς που αναφέρονται στο Αμερικανικό πρόγραμμα επιμελητείας τραυματισμών που αφορά την ασφάλεια των προϊόντων.

Επιγραμματικά, η Dr. LaBotz σημειώνει ότι “οι παιδίατροι οφείλουν να αποδοκιμάζουν τη χρήση τραμπολίνο. Οι οικογένειες πρέπει να γνωρίζουν ότι πολλοί τραυματισμοί συμβαίνουν στο ίδιο το στρώμα και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση διχτυού ή παραγεμίσματος μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο τραυματισμού”.

 

Το τραμπολίνο παραμένει ένα αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών της πόλης. Το βρίσκουν συχνά στους κήπους των φίλων τους αλλά και σε οργανωμένους παιδότοπους  ή στα Λούνα Πάρκ…

paidiatriki.gr